هیچ اثری تنها نیست
هیچ چیز در جهان بهتمامی منفرد نیست. اشیا، تصاویر و حتی مفاهیم، معنای خود را فقط از آنچه در خود دارند دریافت نمیکنند؛ بخشی از معنای آنها در نسبت با چیزهای دیگری شکل میگیرد که در کنارشان قرار گرفتهاند. یک شیء با تغییر زمینهاش میتواند چیزی دیگر شود، همانطور که یک تصویر در مجاورت تصویری دیگر میتواند معنایی را پیش بکشد که در تنهایی خود واجد آن نبوده است. آنچه دیده میشود، بنابراین، همواره حاصل چیزی بیش از خودِ دیدنی است: حاصل موقعیت، فاصله، مجاورت، حذف و حضور.