برای اولین بار اینترنت در چه سالی و برای چه قطع شد؟
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش اعتمادآنلاین، بین سالهای ۹۰ تا ۹۲ اینترنت بنا به موقعیت و بر اساس بروز حوادث منطقهای در برخی شهرها یا محلات برای مدتی کوتاه با محدودیت روبهرو شد. در اعتراضات دی ۹۶ الگوی محدودیت اینترنت که به حذف برخی دیگر از شبکههای اجتماعی منجر شد و قبلا در ۸۸ اجرا شده بود، اینبار تلگرام و اینستاگرام را از دسترس مردم ایران خارج کرد. در آبان۹۸ اینترنت بینالمللی با اتکا به توان شبکه اینترانت داخلی برای هفت روز قطع شد. در جریان اعتراضات اجتماعی سال ۱۴۰۱ که به جنبش مهسا شناخته میشود، اینترنت بینالملل دوباره و اینبار برای مدتی طولانیتر قطع شد و در بازگشت، دسترسی به واتسآپ و اینستاگرام مختل شد. در جریان جنگ بهار ۱۴۰۴ اینترنت یک بار دیگر برای چند هفته و با توجیه جلوگیری از استفاده از زیرساختها توسط پهپادهای دشمن قطع شد. بعد از آن در جریان حوادث دی ۱۴۰۴ اینترنت برای حدود هفت روز به صورت سراسری قطع شد و در حالی که هنوز بررسی توسعه مسیرهای محدودیت اینترنت در ژانویه ادامه داشت، با بروز جنگ ۴۰ روزه علیه ایران اینترنت برای حدود ۸۸ روز به روی کاربران عادی بسته شد. این مرور تاریخی نشان میدهد ایران در طول حدود دو دهه گذشته همواره با مساله اینترنت درگیر بوده است و در حال توسعه مسیرهایی بوده که بتواند دسترسی به اینترنت جهانی را هر بار با هزینههای کمتر برای مدتی طولانیتر و با امکان دور زدن محدودتر تعطیل کند، کاهش دهد یا مدیریت کند. نگرانی از باب اینترنت از آغاز دهه ۹۰ میلادی رو به رشد بود. این دوران اوج گفتوگو در مورد «جامعه اطلاعات»«قدرت شبکهای» و البته «حکمرانی شرکتی» بود. همزمان با تشدید خیالبافی در مورد اینکه قدرت شرکتهای چند ملیتی به زودی از قدرت دولتها بیشتر خواهد شد و این شرکتها خواهند بود که قواعد خود را در سرتاسر دنیا به مردم و حکومتها تحمیل میکنند، اضطراب در مورد «اینترنت» که به عنوان اسب تروای این «حمله» در نظر گرفته میشود، بالا گرفت. یکی از اولین کشورهایی که در مورد این نگرانی به اقدام عملی پرداخت، چین بود که با دیوار آتشین به سمت توسعه اینترنت ملی حرکت کرد. مسیر چینی در اوایل سالهای ۲۰۰۰ در ایران هم طرفدارانی پیدا کرد. همزمان جنبش وبلاگنویسی در ایران بهانه لازم برای تحریک نگرانی در مورد اینترنت را به سیاستگذاران داد.