به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش اعتمادآنلاین، بین سالهای ۹۰ تا ۹۲ اینترنت بنا به موقعیت و بر اساس بروز حوادث منطقهای در برخی شهرها یا محلات برای مدتی کوتاه با محدودیت روبهرو شد. در اعتراضات دی ۹۶ الگوی محدودیت اینترنت که به حذف برخی دیگر از شبکههای اجتماعی منجر شد و قبلا در ۸۸ اجرا شده بود، اینبار تلگرام و اینستاگرام را از دسترس مردم ایران خارج کرد. در آبان۹۸ اینترنت بینالمللی با اتکا به توان شبکه اینترانت داخلی برای هفت روز قطع شد. در جریان اعتراضات اجتماعی سال ۱۴۰۱ که به جنبش مهسا شناخته میشود، اینترنت بینالملل دوباره و اینبار برای مدتی طولانیتر قطع شد و در بازگشت، دسترسی به واتسآپ و اینستاگرام مختل شد. در جریان جنگ بهار ۱۴۰۴ اینترنت یک بار دیگر برای چند هفته و با توجیه جلوگیری از استفاده از زیرساختها توسط پهپادهای دشمن قطع شد. بعد از آن در جریان حوادث دی ۱۴۰۴ اینترنت برای حدود هفت روز به صورت سراسری قطع شد و در حالی که هنوز بررسی توسعه مسیرهای محدودیت اینترنت در ژانویه ادامه داشت، با بروز جنگ ۴۰ روزه علیه ایران اینترنت برای حدود ۸۸ روز به روی کاربران عادی بسته شد. این مرور تاریخی نشان موید: «تاریخ مقاومت در برابر محدودیت اینترنت به همان اندازه تاریخ تلاش برای محدودیت اینترنت طولانی است. توسعه تکنولوژی به همان شکلی که در خدمت محدودیت است میتواند در خدمت دسترسی آزاد هم باشد و این مساله که ما تا امروز جلو آمدیم، ضریب دسترسی به اینترنت را این همه افزایش دادهایم و کاری کردیم که دسترسی به اینترنت آزاد در نظر بسیاری از مردم به یک حق غیرقابلمذاکره تبدیل شود، نشان میدهد راه زیادی را طی کردهایم و میتوانیم همین راه را ادامه دهیم.»
شبکه ملی اطلاعات احتمالا نگرانکنندهترین چیزی که به ذهن متبادر میشود، نیست. اما چه توضیحات امنیتی و نگرانی از ظهور یک اسب تروا پشت آن باشد، چه یک حساب و کتاب اقتصادی برای فروش اینترنت گرانتر و پرداخت پول به توسعهدهندگان اپلیکیشنهای غیررقابتی از بودجه نفتی پشت آن باشد، تصویر دقیقی از یک نمایش ترومن دیگر است، اینبار در ابعادی به وسعت کشورها.
۲۲۷۲۲۷