برچسب کتاب

 به اسیر عراقی گفتیم با بلندگو به نیرو‌های عراقی که در تپه ایثار ۲ بودند، بگوید تسلیم شوند. او به عربی می‌گفت، ولی ما نمی‌دانستیم چه می‌گوید. هرچه گفت عراقی‌ها تسلیم نشدند. بلندگو را گرفتم، خودم چند کلمه عربی گفتم. ای‌ها العراقیون! تسلیم نفسک، تسلیم نفسک. 

این قدر کار می‌کنی، کجاست آدم قدرشناس؟»، اما علی در پاسخ‌شان می‌گفت: «وقتی قبول کردیم با این مقدار حقوق مشغول کار شویم، وظیفه داریم به بهترین نحو کارمان را انجام دهیم تا این پول حلال باشد وگرنه باید برویم دنبال یک کار دیگر

حزب سیاسی مدرن به معنای «سازمانی متشکل از شهروندان جامعه با اهداف و آرمان‌های مشترک و برنامه مشخص و مدون که تلاش می‌کند با به دست گرفتن قدرت سیاسی از طریق انتخابات، برنامه‌های خود را محقق سازد و به اهداف تعیین‌شده دست یابد.» در ایران، پیشینه‌ای چندان دراز ندارد و نخستین تلاش‌ها برای شکل‌گیری احزاب در قالب فراموش‌خانه میرزا ملکم خان ناظم‌الدوله و انجمن‌های کمابیش مخفی که برای دست‌یابی به اهداف سیاسی مبارزه می‌کردند، به دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار و کوتاه‌زمانی قبل از انقلاب مشروطه بازمی‌گردد. پیش از آن شاید برخی کارکردهای حزبی را بتوان در پاره‌ای از ایلات و عشایر و دسته‌بندی‌های قومی، مذهبی و صنفی و به‌عنوان‌مثال در فداییان اسماعیلی و طوایف قزلباش شناسایی کرد که به‌عنوان تشکیلاتی پیشامدرن و متمرکز بر تعصب‌های قبیله‌ای و مذهبی، برخی کار ویژه‌های شبه‌حزبی داشتند و در رفت‌وآمد شاهان و فرمانروایان و برانداختن و برکشیدنِ قدرت‌های سیاسی زمان بعضاً نقشی مؤثر و کارساز بازی می‌کردند.