برچسب چکاوک کافی

فیلمنامه‌ها به دو دسته کلی ماجرا محور و شخصیت ‎محور تقسیم می‌شوند. وقتی تماشاگر یک فیلم را برای دیدن انتخاب می‌کند، دلش می‌خواهد دست کم با یک نفر همذات‌پنداری کند. در یک داستان کلاسیک، شخصیت اصلی یا قهرمان است که در بطن کشمکش قرار می‌گیرد.

جواد نوروزبیگی به تازگی مجموعه نمایشی پرستاره‌ای را تهیه‌ کرده‌است. میدان سرخ، در ژانر اکشن-جنایی، به کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان، چند هفته‌ای است که راهی شبکه خانگی شده‌است. سارا سلطانی و علی مسعودی‌نیا نویسندگان این سریال هستند. محصولی که با گذشت سه قسمت، هنوز نتوانسته است مخاطب خودش را پیدا کند. این مجموعه قرار است در بیست و شش قسمت عرضه شود.

کمپانی برادران وارنر، چند روز پیش فیلمی به کارگردانی «کلینت ایستوود» نود و دو ساله را عرضه کرد؛ گریه کن ماچو. فیلمنامه، که "نیک شنک" آن را نوشته، اقتباسی ست از رمانی به همین نام اثر «ان. ریچارد نش».

دیوید بروکنر، کارگردان فیلم‌های ترسناک است اما همواره آثارش حرف‌هایی فراژانری برای گفتن داشته‌اند. آخرین ساخته‌اش، فیلم The Night House یک فیلم دلهره‌آور روانشناسانه است. فیلمنامه نه چندان بی‌نقصش را بن کالینز و لوک پیوتروسکی نوشته‌اند. خانه شب محصول سال 2020 است اما مردادماه امسال در ایالات متحده اکران شد. منتقدان، چه آن‌ها که فیلم را بی‌بروبرگرد ستوده‌اند و چه آن‌ها که نقدهایی را به آن وارد دانسته‌اند، همگی بر سر این موضوع با هم اتفاق نظر دارند که این فیلم اثری قابل توجه است.

تیتراژ سریال خسوف پر از نام‌های بزرگی ست که ممکن است گولمان بزنند. مازیار میری، همایون اسعدیان، امین تارخ و همچنین حسین تراب‌نژاد و مهدی شیرزاد که سریال‌نویس‌های قابل اعتنایی هستند. اما برآیند این همکاریِ به ظاهر جذاب چیزی جز یک مجموعه متوسط رو به پایین نیست. به نظر می‎‌رسد که در شبکه خانگی دیگر به هیچ نامی نباید اعتماد کرد. با گذشت سه قسمت از خسوف، تا حد زیادی می‌شود مطمئن بود که این اثر حرفی برای گفتن نخواهد داشت.

تیتان، از پر سر و صداترین فیلم‌های کن امسال بود. فیلمی که ژولیا دوکورنو آن را نوشته و کارگردانی کرده است. این، دومین اثر بلند او، بعد از خام (Raw-2016) است.  دوکورنو جوایز بسیاری برای فیلم‌هایش دریافت کرده است. فیلم خام، هم در سال 2016 مورد توجه قرار گرفت و با تحسین منتقدان و مخاطبان روبه‌رو شد. حالا او با تیتان آمده است تا میخِ سبک شخصی‌اش را محکم‌تر بکوبد و نشان بدهد یک فیلمساز خاص و قابل اعتناست. او که برای خام، دوربین طلایی کن را برده بود، این بار با تیتان، نخل طلای هفتاد و چهارمین دوره را نصیب خود کرده است.

فیلم The Eyes of Tammy Faye زندگی‌نامه‌ای ست بر اساس مستندی با همین عنوان، محصول 2000 و اثر فنتون بیلی و رندی بارباتو. فیلمنامه ورژن جدید را اِیب سیلویا نوشته و مایکل شوالتر کارگردانی کرده‌است. چنان که از نامش هویداست، درباره زندگی، اوج و حضیض دو مجری‌ پرحاشیه تلویزیون، تمی فی و همسرش جیم بیکر است.

فیلم‌ های عاشقانه در سینمای ایران هم مثل کمدی، طیف وسیعی از افراد جامعه را به خود جذب می‌کند. در سینمای ایران به قطع شاید نتوان گفت که یک فیلم در ژانر عاشقانه قرار بگیرد. دلیل این موضوع هم تخلیط ژانرها در سینمای ایران است. گاهی درام و کمدی و عاشقانه آنچنان ترکیب می‌شوند که در شناسایی آن با مشکل مواجه می‌شویم. با ویجیاتو همراه باشید تا به سراغ فیلم های عاشقانه ایرانی برویم.