برچسب چهره

سیلوستر استالونه در دهه ۱۹۷۰ با بازی در نقش راکی مسیر حرفه‌ای خود را آغاز کرد. این مجموعه فیلم سه نامزدی اسکار برای او به ارمغان آورد؛ دو نامزدی برای فیلم‌های اصلی راکی و سومی برای بازآفرینی همان نقش در دنباله سینمایی آن با عنوان «کرید» به کارگردانی رایان کوگلر. استالونه در سالهای فعالیتش همچنین سه بار نامزد جایزه گلدن گلوب شد که توانست برای ایفای دوباره نقش راکی در «کرید» این جایزه را از آن خودش کند. اما بازی‌های برتر استالونه تنها به نقش‌های اکشن نمادینش ختم نمی‌شود، چرا که او ثابت کرده است از پس نقش‌های دراماتیک هم به خوبی برآمده است. در ادامه درباره سیزده بازی برتر این بازیگر می‌خوانید.

مسعود کیمیایی بی‌شک یکی از بهترین و مهم‌ترین فیلمسازان ایرانی است. به تعبیری سینمای ایران مدیون مسعود کیمیایی است. او که با زبان منحصربه‌فرد و تصویرهای یگانه‌اش در جریان موج نوی سینمای ایران سهم قابل توجهی دارد؛ همچنان فیلم‌هایش از آثار قابل تامل و جریان‌ساز ایرانی است. در تمام سال‌های رفته، جز فیلمسازی از او کتاب‌های زیادی خوانده‌ایم و مخاطب آثار نقاشی و شعرهایش بوده‌ایم. او همچنان به خلق قصه‌های شاعرانه و اجتماعی‌اش ادامه می‌دهد و سینما بخش جدایی ناپذیر زندگی اوست. در این مطلب مروری داشتیم بر تمامی آثار سینمایی مسعود کیمیایی که واژه مردانگی و قهرمان‌های زمینی را در سینمای ایران زنده کرد و ادامه داد.

کارنامه‌ عباس کیارستمی همچون نقشه‌ای چندلایه از تجربه‌های سینمایی است که مرزهای گونه‌ها را درنوردیده و هر بار تعریف تازه‌ای از «فیلم» ارائه کرده است. او از مستندهای آموزشی و اجتماعی دهه‌ 60 آغاز کرد، سپس با سه‌گانه کوکر، سینمای شاعرانه و انسانی را به اوج رساند. در ادامه، با فیلم‌هایی چون کلوزآپ و طعم گیلاس، مرز میان مستند و داستانی را محو کرد و سینما را به پرسشی وجودی درباره حقیقت، هویت و معنای زندگی بدل ساخت. کیارستمی تنها در روایت‌های داستانی متوقف نشد؛ او در گونه‌های تجربی و مینیمالیستی نیز دست به نوآوری زد. کارنامه‌ کیارستمی نه مجموعه‌ای از فیلم‌ها، بلکه سفری سینمایی است که از آموزش و مستند اجتماعی آغاز می‌شود، به شعر و فلسفه می‌رسد، و در نهایت به تجربه‌ ناب نگاه و تصویر ختم می‌شود.

الناز شاکردوست کارنامه سینمایی خود را با نقش‌آفرینی در فیلم‌های پرمخاطب و تجاری مانند «گل‌یخ» و «عروس فراری» آغاز کرد. اما به‌سرعت از این قالب اولیه فراتر رفت و با گزینش نقش‌هایی در فیلم‌هایی چون «خدا نزدیک است»، «اتوبوس شب» و «در میان ابرها»، عمق و ظرافت بازیگری خود را به نمایش گذاشت. جایزه بهترین بازیگر زن از جشن خانه سینما برای «در میان ابرها» و سیمرغ بلورین جشنواره فجر برای «شبی که ماه کامل شد»، گواهی بر این تحول هنری بود. مسیر حرفه‌ای شاکردوست روایتی است از دگرگونی یک بازیگر از عرصه سینمای تجاری به عرصه هنرهای چندبعدی.