کارنامه عباس کیارستمی همچون نقشهای چندلایه از تجربههای سینمایی است که مرزهای گونهها را درنوردیده و هر بار تعریف تازهای از «فیلم» ارائه کرده است. او از مستندهای آموزشی و اجتماعی دهه 60 آغاز کرد، سپس با سهگانه کوکر، سینمای شاعرانه و انسانی را به اوج رساند. در ادامه، با فیلمهایی چون کلوزآپ و طعم گیلاس، مرز میان مستند و داستانی را محو کرد و سینما را به پرسشی وجودی درباره حقیقت، هویت و معنای زندگی بدل ساخت. کیارستمی تنها در روایتهای داستانی متوقف نشد؛ او در گونههای تجربی و مینیمالیستی نیز دست به نوآوری زد. کارنامه کیارستمی نه مجموعهای از فیلمها، بلکه سفری سینمایی است که از آموزش و مستند اجتماعی آغاز میشود، به شعر و فلسفه میرسد، و در نهایت به تجربه ناب نگاه و تصویر ختم میشود.
همه چیز درباره رازهای فیلمسازی عباس کیارستمی