روزگاری به شیرینی گز
بارها میتوان از اصفهان تاریخی و قشنگ و مردمان یاریگر و برازندهاش نوشت؛ دیاری که نویسنده «شازده حمام» دربارهاش میگوید: «هر بار من به اصفهان میروم، فکر میکنم دارم به بهشت میروم.»
بارها میتوان از اصفهان تاریخی و قشنگ و مردمان یاریگر و برازندهاش نوشت؛ دیاری که نویسنده «شازده حمام» دربارهاش میگوید: «هر بار من به اصفهان میروم، فکر میکنم دارم به بهشت میروم.»
مدتهاست دانشمندان در سرتاسر جهان نسبت به پیشروی بیسابقه تغییرات اقلیمی هشدار میدهند و معتقدند جوامع باید یا خود برای تغییر پیشقدم شوند یا اینکه شرایط، آنها را مجبور به تغییر خواهد کرد. با این اوصاف، شاید راحتترین کار این باشد که دست روی دست بگذاریم و اجازه دهیم بدبینی و یأس بر ما چیره شود؛ اما آیا واقعاً هیچ امیدی به بهبود اوضاع نیست؟
اصفهان، مهد صنعت ایران (با سهم حدود ۱۲ درصدی از صنعت کشور)، امروز با ترکیبی از بحرانهای فرسایشی و آنی دست و پنجه نرم میکند.
«دفتر مدرسه ما اصلا میز و صندلی نداشت. خودم روی روزنامه نشسته بودم. کمدی نداشتیم. پروندهها رو گوشه دفتر چیده بودیم. این وضع ما بود.» مدیر مدرسه موسفیدِ زمان جنگ توی دفتر روبهرویم نشسته بود.
هفته پیش در هفتمین نمایشگاه تخصصی سلامت، ورزش، تغذیه و خدمات وابسته، بخشی از غرفهها به محصولات سالم و ارگانیک اختصاص داشت. دریکی از غرفهها که به عرضه انواع دمنوش و قهوه اختصاص داشت، دکتر محمدجعفر طالبپور، کارشناس طب ایرانی ضمن ارائه مطالبی درباره شرط و شروط قهوهخوری، خبر از ورود قهوهای متفاوت با ترکیبی نو میداد. در ادامه صحبت های این کارشناس را میخوانیم :
در ادبیات اقتصادی و صنعتی، کالاها از منظر سطح فناوری و پیچیدگی تولید، به طیفی از محصولات «کمفناوری» تا «پیشرفته» تقسیم میشوند.
عاقد که برای بار سوم پرسید: «عروس خانم! آیا وکیلم؟» داماد قبل از عروس گفت: «من حرف دارم.خیلی با خودم کلنجار رفتم؛ اما نامردیه اگه نگم.» عروسخانم هاجوواج به داماد نگاه میکند.
برای اولین بار در ایران و جهان، مسابقه رکورد تایم ماساژ برگزار شد، این مسابقه که اکنون به ثبت جهانی رسیده است، افتخارآفرینی اصفهانیها را شامل شد.