برچسب چهارباغ پیوست فرهنگی متناسب با اصفهان ندارد

همه محله‌های اصفهان از شهدای عملیات محرم سهم داشتند؛ یک منطقه بیشتر و یک منطقه کمتر. شهدا پاره تن همه بودند و این‌گونه بود که روز 25 آبان سال 61 اصفهانی‌ها یک روز خاص را ثبت کردند. در این روز 370 شهید روی دست مردم تشییع شد و پدران و مادرانی که فرزندان و جگرگوشه‌هایشان را فدایی علی‌اکبر(ع) کرده بودند، دیگرفرزندان دیار نصف‌جهان را برای اعزام به جبهه بدرقه کردند تا نام این روز برای همیشه در خاطره تاریخی اصفهان ماندگار شود.

پنجشنبه هفته گذشته، جمعی از فرهنگیان اصفهانی با تجمع در مقابل آموزش‌وپرورش، خواستار پیگیری مطالبات صنفی خود شدند. آن‌ها در این تجمع که پنجمین اعتراض معلمان از ابتدای سال تاکنون به شمار می‌آید، به عملکرد مجلس درخصوص لایحه رتبه‌بندی معلمان که مدت‌هاست به طول انجامیده انتقاد کردند و خواستار همسان‌سازی حقوق فرهنگیان و پرداخت به‌موقع پاداش پایان خدمت، جذب نیروی جدید برای کم‌شدن فشار کاری بر معلمان و رسیدگی به وضعیت حقوق و وضعیت استخدامی سرایداران شدند. این معلم‌ها با دردست‌داشتن پلاکاردهایی که روی آن شعارهایی همچون «معلم بیدار است، از تبعیض بیزار است» و… مدعی شدند تا احقاق حق و حقوقشان دست از اعتراض برنمی‌دارند.

پله‌های سکو زیاد بود. آن‌ها را دوتا یکی بالا رفتم. جمعیت بیشتر از انتظارم بود. همه لباس سیاه پوشیده و بیخ تا بیخ حیاط نشسته بودند. باورم نمی‌شد این همه آدم مغز زمستان لباس سیاه بپوشند و بیایند. به غلغله جمعیت که نگاه کردم، پرت شدم به آن روزها. هیچ وقت از یاد نمی‌برمشان؛ بخواهم هم نـمــی‌تــوانــم. بــهــش مــی‌گفتنــد گشتاسب.

با اینکه تجارت بین‌المللی برده در اوایل قرن نوزدهم ممنوع اعلام شده بود، هنوز این رسم در آمریکا ادامه داشت و بردگان آفریقایی مثل کالا در بازار به فروش می‌رسیدند. بیشتر اعضای خانواده‌ها در این فرایند خرید و فروش، از همدیگر جدا می‌شدند و بسیاری از آن‌ها، دیگر همدیگر را پیدا نمی‌کردند. شروع فیلم «هریت» هم با همین موضوع است: فروش فرزندان خانواده‌ای به یک برده‌دار. انگار که واقعا یک کالا هستند؛ نه انسان‌هایی که حداقل نسبت به جسم خود حقی دارند. بردگان بیشتر در کشتزارهای پنبه و معادن به کار مشغول بودند و بابت کوچک‌ترین اشتباهشان به‌شدت تنبیه می‌شدند. سود بسیار خوبی از کار بردگان به‌دست می‌آمد.