برچسب پژوهش

گروه اندیشه: «واکاوی استراتژی‌های رسانه‌ای در «جنگ رمضان»؛ از برجسته‌سازی تا بحران اعتماد» موضوع نشست تخصصی «تحلیل نحوه بازنمایی جنگ در تلویزیون» برگزار شده از سوی پژوهشکده ارتباطات در تاریخ سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ بود. این نشست، به کالبدشکافی عملکرد صداوسیما در پوشش اخبار «جنگ رمضان» (۱۴۰۵) پرداخت. این نشست با حضور استادانی چون مرتضی موسویان و امیدعلی مسعودی، پارادوکس میان «توفیق در اطلاع‌رسانی لحظه‌ای» و «بحران اعتماد عمومی» را مورد بررسی قرار داد. در حالی که مسدود شدن اینترنت در آغاز بحران، تلویزیون را بار دیگر به منبع اصلی کسب خبر تبدیل کرد، کارشناسان بر این باورند که تلویزیون با استفاده از نظریه‌های برجسته‌سازی و چارچوب‌بندی، توانست مفهوم «مقاومت» را در ذهن مخاطب تثبیت کند؛ اما همچنان در ساحت «اقناع قشر خاکستری» و «دیپلماسی رسانه‌ای» ناتوان بوده و با چالش‌های جدی روبه رو است. در این نشست، مرتضی موسویان با تکیه بر نظریه استفاده و رضامندی، عملکرد شبکه خبر را در اطلاع‌رسانی سریع مثبت ارزیابی کرد، اما هشدار داد که «کلیشه‌ای شدن پیام» و تکرار بیش از حد، منجر به ریزش مخاطب و تقلیل اخبار به سرخط‌های بی‌اثر می‌شود. وی بر ضرورت «شخصی‌سازی پیام» و استفاده از ظرفیت «سلبریتی‌ها» به عنوان رهبران فکری در دیپلماسی رسانه‌ای تأکید کرد. از سوی دیگر، امیدعلی مسعودی با نگاهی انتقادی، به «شکاف اعتماد» میان رسانه ملی و مخاطبان اشاره کرد و افزود که تا زمانی که تلویزیون صرفاً بازتاب‌دهنده دیدگاه یک قشر خاص باشد و از همگرایی رسانه‌ای (استفاده از محتوای میکروبلاگ‌ها و فضای مجازی) غفلت کند، نخواهد توانست در جنگ روایت‌ها پیروز شود. در نهایت، کارشناسان بر این نکته اجماع داشتند که راه برون‌رفت از بحران فعلی، ایجاد توازن میان «نظارت» و «کنترل اجتماعی» به جای «سانسور» سنتی است. پیشنهادهایی همچون فعال‌سازی نمایندگی‌های فرهنگی در خارج از کشور، جذب خبرنگاران منطقه‌ای و گذار به سمت «همه‌سپاری تولید محتوا»، به عنوان نقشه‌راهی برای تبدیل صداوسیما به یک رسانه واقعاً «ملی» و «حرفه‌ای» در تراز جهانی مطرح شد.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، الهام عبادتی در مقدمه گفت و گویش با مقصود فراستخواه نوشت: جامعه‌شناسی در ایران، بیش از آن‌که تنها یک رشته دانشگاهی باشد، عرصه‌ای از کشمکش‌های فکری، نهادی و تاریخی است؛ عرصه‌ای که در آن علم، قدرت و زندگی اجتماعی درهم‌تنیده‌اند. دکتر مقصود فراستخواه از معدود جامعه‌شناسانی است که سال‌هاست این وضعیت را از منظر درونی و انتقادی پی می‌گیرد. او جامعه‌شناسی ایرانی را نه پروژه‌ای شکست‌خورده و نه تجربه‌ای تمام‌شده می‌داند، بلکه «برنامه‌ای متوسط» می‌خواند که در میانه‌ دستگاه‌های بسته و زیست‌جهان‌های زنده‌ی جامعه ایرانی در رفت‌وآمد است. در این گفت‌وگو، فراستخواه با نگاهی تاریخی و تحلیلی از ریشه‌های شکل‌گیری جامعه‌شناسی در ایران، موانع نهادی و فکری آن، و چشم‌انداز پیش‌رو سخن می‌گوید؛ گفت‌وگویی درباره امید، امتناع و امکانِ جامعه‌شناسی در ایران امروز. لازم به ذکر است که این گفت‌وگو سال گذشته و در قالب پرونده «جامعه‌شناسی ایرانی» صورت گرفت، اما به دلیل اتفاقات و رویدادهای جامعه پر جنب و جوش ایران انتشار آن به تعویق افتاد. این گفت و گو را در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: مقاله ای برگرفته از گزارش «چگونه با نابرابری اقتصادی مقابله کنیم؟» در شمارۀ ۳۷ مجلۀ ترجمان منتشر شده است. این مقاله با تکیه بر پژوهشی جدید از مؤسسه «سانتا فه»، کلیشه مخفی‌کاری اقتصادی را به چالش می‌کشد. یافته‌ها نشان می‌دهند همگنی معاشرتی و بی‌خبری طبقات از یکدیگر، بازتوزیع ثروت را قفل می‌کند. بر اساس این مدل آنلاین، وقتی فقرا ثروت‌های افراطی را به چشم ببینند، رادیکال شده و به نرخ‌های مالیاتی بالا رأی می‌دهند، در حالی که جداسازی فیزیکی و ساختاری مرفهان، صرفاً به بی‌تفاوتی فقرا و تثبیت نابرابری می‌انجامد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، خانه اندیشمندان علوم ارتباطات و رسانه در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، با حضور بیش از ۳۰ نفر از مفاخر، نخبگان، استادان و چهره‌های برجسته حوزه‌های علوم ارتباطات، روابط عمومی، مدیریت رسانه، علوم اجتماعی و فعالان رسانه‌ای آغاز به‌کار کرد.