اعتراف سه قاتل به دفن جسد راننده نیسان
فرمانده انتظامی شهرستان دشت آزادگان از شناسایی و دستگیری عاملان قتل راننده خودروی نیسان در یک عملیات ضربتی خبر داد.
فرمانده انتظامی شهرستان دشت آزادگان از شناسایی و دستگیری عاملان قتل راننده خودروی نیسان در یک عملیات ضربتی خبر داد.
در حالی که افزایش جریمههای رانندگی، در نظر گرفتن نمره منفی برای رانندگان خاطی، جلوگیری از رفتوآمد خودروهای دارای نقص فنی و ایمنی و مواردی از این دست به عنوان مؤثرترین تمهیدات پلیس برای کاهش تصادفات در نظر گرفته شده، کافی است چند روز تعطیل فرا برسد تا آمار تصادفات منجر به فوت و جرح سر به آسمان گذارند؛ تا جایی که توقیف چند هزار خودروی متخلف هم نمیتواند مانع بروز حادثهای همعرض یک زلزله مخرب شود!
نکته برجسته، این است که وی در تحت نظرگاه پلیس فتا نگهداری میشد و این در حالی بود که بنا به دستور قضایی، متهم را باید به بازداشتگاه پلیس آگاهی ـکه زیر نظر قوه قضاییه است ـ میبردند، چراکه بقیه مراکز حق نگهداری متهم را نداشتند.
در شرایطی که کارشناسان تصادف از مثلث انسان، راه و خودرو به عنوان سه عامل کارآمد در تصادفات جادهای نام برده و با تکیه بر آمار، سهم هر کدام از عوامل سهگانه را مشخص میکنند، جمعبندی دیدگاههای شرکتکنندگان در بحث هم به گونهای جالب با این سهمبندی مشابهت دارد و نه به سمت محکوم کردن صرف خودروسازان و مسئولان پیش رفته و نه رد خاصی از فرافکنی یا اغراق در آن به چشم میخورد.
به ظاهر فیلم وحشتناکی که از زورگیری در روز روشن با قمه در یکی از مناطق مرکزی تهران منتشر شده بود، با دستگیری زورگیران و اعتراف آنها میرود که ختم به خیر شود؛ اما آیا سرعت عمل مسئولان در این پرونده، قابل تعمیم به پروندههای مشابه نیست؟ اصلا هیچ شده از خودمان بپرسیم، چگونه دزدان و زورگیران تا این اندازه بیپروا و جسور شدهاند؟!
مدتهاست که دعوا بر سر نخواستن معتادان، خانهبهدوشان، زنان و کودکان خیابانی و ...مطرح است؛ اما به راستی وقتی قانونگذار تکلیف را مشخص و برای سرپیچی کننده از آن، مجازات تعیین کرده، دیگر این بحثها چه معنایی میتواند داشته باشد؟ نکند دعوای پاسداشت قانون تنها در موارد خاص رخ می دهد و موارد کم اهمیتی(!) از این دست، متولی و پاسدار ندارد؟!
اگرچه در سال ۱۹۲۱ در بریتانیای کبیر به زنان اجازه داده شد که افسر پلیس شوند، اما به آنها اختیار بازداشت داده نشد، نقش افسران پلیس زن محدود به کمک کردن و دادن هشدار به دختران و زنان جوان بود تا آنها را از حضور در خیابان ها بازدارند.