برچسب پارسای بی ادعا

حادثه‌ی خونین در یکی از مراکز پشتیبانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که به شهادت جمعی از عناصر ممتاز آن سازمان و در پیشاپیش آنان سردار عالی‌قدر، دانشمند برجسته و پارسای بی‌ادعا، سردار حسن مقدم انجامید، واقعیتی تلخ و اندوهبار بود.

کسی نمی‌دانست توی دل حسن آقا چه خبر است. پادگان مدرس در تب و تاب بود و آرزو‌ها در سر حسن آقا پیچ و تاب می‌خوردند. بالا و پایین می‌شدند و قد می‌کشیدند. آنقدر بلند که احساس می‌کرد جسمش تنگشان شده و چیزی نمانده که منفجر بشود.

بابا توی بیشتر عیدهای مذهبی عیدی می داد. همیشه چیزی بیشتر از عیدی قبلی.

نشسته بود درست رو به روی پدر و شروع کرده بود به حرف زدن و شوخی کردن. لباس سپاه تنش بود و احوالاتش نشان می‌داد که عازم جبهه است.

خبر عروسی‌ حسن بین بچه‌های هیئت پیچیده بود و بعد از دعای کمیل، همه‌شان با دعوت و بی دعوت، آمده بودند شام عروسی حسن مقدم را بخورند. آنقدر که غذا به اندازه‌ی صد نفر کم آمده بود.

دقیق شده بود توی حرف‌های مسئول توضیحات سلاح‌ها و توی ذهنش خیلی از جزئیات را به خاطر سپرده بود تا اگر روزی به یکی از آنها برخورد، مقدماتی از آن توی ذهنش باشد.

دشمن به قذافی فشار آورد و او هم نیروهایش را احضار کرد. به عراق و شرکای غربی هم اطمینان داد که ایران هرگز به تنهایی قادر به استفاده از هیچ موشکی نخواهد بود.

بعد از همان اولین محموله‌هایی که به دست ایران رسید و کشور برای عوض کردن سرنوشت جنگ روی تک تکشان حساب می کرد، طهرانی مقدم رفته بود پیش رفیق دوست و خواسته بود که دو موشک از آن چند تا را نگه دارند برای مهندسی معکوس.