برچسب وصیت

نده حقیر، حسین همدانی، شاگرد تنبل دفاع مقدس اعتراف می‎کنم که وظایف خودم را به خوبی انجام ندادم و بعضی موقع‎ها این نفس سرکش سراغ من می‎آمد و مرا گول می‎زد، وسوسه می‎شدم، نق می‎زدم، در درونم اعتراض ایجاد می‌شد اما خدا مرا کمک می‌کرد...

از مردم می‌خواهم که پشتیبان ولایت فقیه باشند، راه شهدای ما راه حق است، اول می‌خواهم که آن‌ها مرا بخشیده و شفاعت مرا در روز جزا کنند و از خدا می‌خواهم که ادامه‌دهنده راه آن‌ها باشم.

خدایا می‌دانم که به پیشت خواهم آمد، ولی ۲ مسئله برایم حل نمی‌شود تو را به عزت و جلالت قسم می‌دهم این مشکلات را برایم در مدت کوتاه حل کن؛ خدایا اول پاکم کن سپس خاکم کن.

همیشه با یکدیگر با ملاطفت و مهربانی رفتار نمائید و با دشمنان اسلام و منافقین سرسختانه بجنگید و جهاد نمائید.

من را اگر خفه‌ام کنند، به خدا سازش نخواهم کرد و حقیقت را قربان مصلحت نمی‌کنم.

ما ثابت قدم هستیم و به فرمان امام امت همدوش رزمندگان تا آخرین قطره خون می‌جنگیم، زیرا ما در مکتب حسین (ع) درس خوانده ایم و از کشته شدن نمی‌هراسیم.

ما در آغوش اسلام جان گرفته ایم و بایستی در آغوش اسلام جان بدهیم و ببنید حسین چه می‌فرماید: ان کان دین محمد لا یستقیم الا یقتلی.

از شما می‌خواهم که تقوا پیشه کنید و خود را بسازید و مستمندان را یاری و یتیمان را نوازش کنید.