برچسب ورزشکار نابینا

نابینایـــــان با آنکه فراســــــوی زندگی را با روشن‌دلی درک می‌کنند، اما هیچ‌گاه معلولیت را به عنوان محرومیت نخواهند پذیرفت؛ بلکه با ابزارهای مختلف به دنبال گذر از تاریکی‌های دنیای پیرامون هستند که یکی از این ابزارها ورزش است. ابزاری که نه‌تنها آنان را از یک شهروند معلول در جامعه ارتقا داده، بلکه حضور در رویدادهای ورزشی داخلی و بین‌المللی باعث شده تا آنان به‌عنوان قهرمانانی قلمداد شوند که ضمن افتخارآفرینی در سطح جهان، به‌عنوان نماد گذر از محدودیت های ناخواسته شناخته شوند.

سالن سرپـوشـیـده بـهـزیـسـتـــی در خیابان آبشار، محل تمرین تیم‌های گلبال آقایان و بانوان اصفهان است که برای یکی از سانس‌های تمرینی تیم آقایان هماهنگی کرده‌ایم. ساعت شروع تمرینات تیم گلبال آقایان را سه و نیم اعلام کرده‌اند؛ اما یک ربعی زودتر در محل در ورودی سالن حضور داریم تا شاهد ورود ورزشکاران کم‌بینا و نابینا باشیم، با این حال ورزشکاران از در دیگری وارد می‌شوند. سانس تمرینی قبل از تمرین گلبال به کلاس والیبال بانوان اختصاص دارد و زمانی که از سالن خارج می‌شوند، تور والیبال در وسط سالن جانمایی شده است که دبیر هیئت کم‌بینایان و نابینایان استان اصفهان، در ابتدای ورود، اقدام به جمع‌آوری پایه و تور والیبال کرده و آن را به کناری می‌راند و بعد هم به کمک چند ورزشکار گلبال دروازه‌های این ورزش را در دو طرف سالن و در جای معین آن مستقر می‌کنند.

تا پیش از سال 1357 و پیروزی انقلاب، فعالیت‌های ورزشی معلولان تحت پوشش فدراسیون پزشکی بود. بهروز برجسته عضو اسبق هیئت رئیسه فدراسیون جانبازان و معلولان درباره شکل‌گیری این فدراسیون می‌گوید: «به طور کلی کارهایی در آن انجام می‌شد که فقط درون آن بود و اگر فعالیتی بود به بیرون درز نمی‌کرد و ریخت و پاش‌هایی در آن دیده می‌شد. تا اینکه در اواخر سال 58 فدراسیون جانبازان و معلولان تأسیس شد و کارش را بدون اطلاعات کافی و لازم شروع کرد. سپس در تابستان 59 هیئتی از اعضای فدراسیون وقت و چند نفر از معلولان جهت تماشای مسابقات المپیک معلولان به کشور هلند رفتند و پس از دیدن کارها و امکانات، دیده‌ها و شنیده‌ها را در بازگشت، مبنای کار خود در ایران قرار دادند.