برچسب هنر

عصر افتتاح عکس‌خانه تخت‌فولاد

مجموعه‌ای از روایت‌های بصری از زیست عمیق یک سرزمین ویژه، حالا در جایی به نام «عکس‌خانه» جمع‌آوری شده و قرار است فردا طی مراسمی رسمی، رنگ افتتاح به خود ببینند؛ پنجشنبه 24 خرداد ساعت 18 تکیه سیدالعراقین تخت‌فولاد اصفهان میزبان علاقه‌مندانی است که دل‌بسته فرهنگ، هنر، تاریخ و معماری هستند.

به دیدار یک شاخه گل سرخ

«یک شاخه گل سرخ» یک «مقصد گردشگری» جذاب است که در هفته پیش رو باید به دیدارش نائل شوید و برای این ملاقات هم لازم است به قلب محله جلفای نو، خیابان شهید قندی (مهرداد) رجوع کنید.

ولگرد مهربان

بسیاری از بازیگران سینما چه آن‌هایی که در دوران کلاسیک و صامت به بازی مشغول بودند و چه آن‌هایی که در دوران ناطق به مقام ستاره بودن دست یافتند، و حتی بازیگران دوران ما، همواره دوست داشته و دارند که با یک پرسونا شناخته شوند که مانند مُهری بر جبین آن‌ها عمل کند و مخاطبان به‌واسطه‌ی آن به یاد بازیگر محبوب‌شان بیفتند. باستر کیتن «صورت سنگی» بود؛ جیمز دین «جوان شورشی» بود.

در خوش‌نویسی انحراف راه ندارد

استاد مجتبی شریفی، دانش‌آموخته رشته هنرهای تجسمی از دانشگاه فرهنگیان، در سال 1394 نشان درجه یک هنر را دریافت کرد. او که دوره فوق ممتاز را نزد استاد علی شیرازی گذرانده و تاکنون موفق به کسب نزدیک به 40 رتبه ملی و استانی و بین‌المللی میباشد. در آخرین روزهای پاییز با شریفی درباره خوش‌نویسی اسلامی گفت‌وگو کردیم.

آیینه شهر ما

من سفارش می‌کنم که کانون‌های فرهنگی‌هنری مساجد را فراموش نکنید. مطالعه کنید و سخنی که متناسب با نیاز آن جوانی است که آنجا حضور پیدا می‌کند، فراهم کنید. مطالعه کنید.» همین توصیه‌های رهبر انقلاب است که اهالی مسجدالزهرای اصفهان را به تأسیس «مرکز فرهنگی آینه» وامی‌دارد.

جهنم داعش در بهشت حکیم‌الله

نمایش «بهشت حکیم‌الله» به کارگردانی و بازی ویدا موسوی حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. این نمایش در بخش صحنه‌ای سی‌ونهمین جشنواره تئاتر فجر، تندیس بهترین طراحی صحنه برای سعید مؤذنی و جایزه برتر بازیگری زن برای ویدا موسوی را از آن خود کرد و 36 سال پس از آخرین موفقیت نمایندگان اصفهانی در این بخش، بار دیگر جوایزی را از این جشنواره برای تئاتر اصفهان به ارمغان آورد.

هنرمندی که ایرانی بود اما جهانی می‌اندیشید

محمدحسین مصورالملکی معروف به «حاج مصورالملکی» در سال 1269 در اصفهان به دنیا آمد. نیاکان او همگی هنرمند بودند؛ به طوری که او فرزند محمدحسن نقاش و نوه زین‌العابدین نقاش و نبیره محمد کریم نقاش بود. حسین در 15 سالگی پدرش را از دست داد و برای تأمین معاش خانواده حرفه پدرش قلمدان‌سازی را ادامه داد و سپس به تذهیب و نقاشی رنگ و روغن روی آورد.