برچسب هزینه خانوار

محاسبات آماری از داده‌های هزینه-درآمد مرکز آمار ایران نشان می‌دهد در سال ۱۴۰۲ سهم یارانه نقدی ماهانه در پوشش هزینه خانوار به‌صورت میانگین در مناطق شهری کشور حدود ۶/۵ درصد و در مناطق روستایی حدود ۱۳ درصد بوده است.

نتایج یک پژوهش مستقل که به بررسی تاثیر تحریم‌های اقتصادی بر رفاه خانوار‌های ایرانی در بازه زمانی سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ پرداخته نشان می‌دهد، مصرف و رفاه خانوار در طول این یک دهه به‌شدت تحت تاثیر تحریم‌هایی قرار گرفته که از سال ۲۰۱۰ (۱۳۹۰) اعمال شده‌اند. به‌طوری که در این یک دهه خانوار‌ها مخارج خود را به میزان یک پنجم کاهش داده‌اند.

خرید سر ماه برای خانواده کوچک دونفره در کمترین حالت حدود سه میلیون تومان آب می‌خورد. تازه در محاسباتمان فقط قیمت کالا‌های اساسی را در نظر گرفته‌ایم به‌اضافه یک سری مایحتاج ضروری.

طبق داده‌های مرکز آمار، استان تهران بیشترین متوسط هزینه سالانه در نقاط شهری را به خود اختصاص داد. بالاترین رقم هزینه سالانه در روستا‌ها نیز به بوشهر رسید.

براساس گزارش مرکز آمار، میانگین درآمد سالیانه خانوار شهری از ۲۸۴ هزار تومان در سال ۱۳۷۰ به ۲۵۶ میلیون تومان در سال ۱۴۰۲ رسیده که نشان‌دهنده رشد ۹۰۴ برابری است. متوسط هزینه سالیانه خانوار شهری از ۳۰۵ هزار تومان در سال ۱۳۷۰ به ۲۰۶ میلیون تومان در سال ۱۴۰۲ افزایش یافته که رشد ۶۷۵ برابری را نشان می‌دهد. در سال ۱۴۰۲، خانوارهای شهری به طور متوسط ۲۵۶ میلیون تومان درآمد و ۲۰۶ میلیون تومان هزینه داشته‌اند.

بر اساس داده‌های هزینه درآمد خانوار که هر ساله توسط مرکز آمار ایران منتشر می‌شود، سهم آموزش از کل هزینه‌های خانوار شهری از ۳.۳۷ درصد در سال ۱۳۹۰، به ۱.۵۳ درصد در سال ۱۴۰۲ رسیده و کمتر از نصف شده است.

به غیر از اقلیتی ناچیز، اما بسیار ثروتمند که برندگان وضع موجود هستند، اکثریت بزرگی از مردم زیر فشار قرار دارند ولی طبقه کارگر و مزدبگیران وضعیت به مراتب دشوارتری دارند چرا که سالیان سختی را از سر گذراندند و مزد آنها بسیار تضعیف شد.

داده‌های رسمی نشان‌دهنده افزایش ۷۰ درصدی قیمت اقلام اساسی مانند برنج، لوبیا و لپه از ابتدای زمستان ۱۴۰۳ تا پایان خرداد ۱۴۰۴ است.