مجلس تعزیه در حسینیه قوجان، با حضور هزاران نفر از کودکان تا سالمندان، نشان میدهد که آیینهای سوگواری نه فقط یک مناسک مذهبی، بلکه یکی از معدود تجربههای باقیمانده از زیستجمعی در ایران است. این رویداد که با نظمی مثالزدنی و پخش زنده تصاویر به سراسر جهان همراه است، یادآور میشود که مهمترین روایتهای جامعه، در کوچههای گلی و میان مردمی شکل میگیرد که هنوز گرد حافظه مشترک خود جمع میشوند.