سریال The Last of Us به سطح جدیدی رسید
قسمت دوم از فصل دوم یک نمایش تلویزیونی خیرهکننده استمنبع : ویجیاتوبرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
قسمت دوم از فصل دوم یک نمایش تلویزیونی خیرهکننده استمنبع : ویجیاتوبرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
قسمت دوم از فصل دوم سریال The last of us به تازگی منتشر شد و باری دیگر ثابت کرد که این سریال فراتر از یک اقتباس ساده ویدیو گیمی است. این قسمت به طور گسترده با استقبال زیاد تماشاگران روبه رو شد و در عین حال توانست باری دیگر عواطف انسانی گیمرهایی که از داستان خبر داشتند را درگیر کند.
مرگ جوئل چه در بازی و چه در سریال The Last of Us، شوک بزرگی برای مخاطبان داشت. به نوعی انگار یکی از ستونهای اصلی داستان خراب شده است و سریال باید بتواند با کمک شخصیتهای دیگر و داستان قدرتمند خود سرپا بماند.
مدتی است که در پارامونت پلاس سریال جنایی «MobLand» منتشر شده که گای ریچی در خلق آن نقش داشته است. او نهتنها تهیهکننده این سریال است، بلکه کارگردانی دو قسمت اول را نیز بر عهده داشته. در میان بازیگران این سریال، سوپراستارهای بریتانیایی مانند تام هاردی، هلن میرن و پیرس برازنان به چشم میخورند. در ادامه میگوییم چرا این تازهوارد دنیای استریمینگ ارزش توجه دارد.
فصل هفتم سریال Black Miroor از راه رسید و با خود، ماتم و تنهایی انسان در عصر تکنولوژیک را دوباره به همواره آورد، گاهی تقصیر این تنهایی و جدا افتادگی را در ساختار جامعه جستجو کرد، گاهی در بیولوژی حیوانی خود انسان، و برای بیان این مضامین، گاهی ما را در یک دنیای دیجیتال رها کرد، گاهی ما را به داخل عکسهای فراموش شده برد و گاهی ذهن ما را در فضای هوشمند ابری آپلود کرد. با تمام کم و کاستیهایی که در برخی از اپیزودهای فصل هفتم سریال Black Mirror مشاهده شد، باز هم این فصل به شایستگی نام Black Mirror را یدک میکشد. من این نوشته را به بخشهای متفاوت تقسیم کردم و هر بخش را به یک اپیزود اختصاص دادم، و بنا به ذات سریال Black Mirror، سعی کردم در کنار نقد تکنیکی، پرسشهای عمیق هستیشناسانه را از عمق روایات اپیزودها بالا بکشم. با ویجیاتو برای خواندن نقد فصل هفتم سریال Black Mirror همراه باشید.
فصل دوم سریال The Last of Us تا اینجای کار تلاش کرد هم مخاطبان جدید را شگفت زده کند و هم گیمرهایی که بازی را تجربه کردند را سرگرم نگه دارد. در نقد قسمت قبلی گفتیم که سریال از نظر درام به بیراهه کشیده شد و شخصیتها به درستی در نقش خود نمیشینند. این قسمت اما یک پله به سمت بالا بود. قسمت چهارم تا حدودی تلاش کرد بی منطق بودن قسمت قبلی را جبران کند و داستان را به روند قبلی خود بازگرداند.
فصل دوم سریال The Last of us، شبیه یک گناه دوست داشتنی است. سریال در عین خوش ساخت بودن و زیبایی، نمیتواند مخاطبان خودش را کاملا راضی نگه دارد. انگار سریال مخاطب را تا لب چشمه میبرد و تشنه بر میگرداند. اصلیترین دلیل چنین چیزی حضور بلا رمزی در نقش الی است.
قسمت جدید سریال The Last of Us، یک حس جدید در این فصل بود. این قسمت حال و هوایی مشابه با فصل اول و دوران اوج این سریال داشت. قسمت ششم تلاش میکرد تا فقدان شخصیت جوئل با بازی پدرو پاسکال را جبران کند و لایههای جدید و عمیقی از شخصیت او به مخاطب ارائه دهد. با نقد سریال The Last of Us فصل دوم قسمت ششم همراه ویجیاتو بمانید.