منظور قرآن از خلقت انسان از آب، خاک و گِل، آفرینش حضرت آدم بهعنوان نخستین انسان است و این با خبردادن از خلقت مابقی انسانها از نطفه یا خون مخالفتی ندارد.
با بررسی آیه 29 سوره بقره و آیه 30 سوره نازعات، مشخص میشود که که هر آیه به جنبهای خاص از آفرینش اشاره دارد و هیچگونه تعارضی بین محتوای آنها وجود ندارد
برخی آیات قرآن میگویند تنها توبه جهل به گناه پذیرفته میشود اما آیات دیگر می گوید حتی توبه کسانی را که آگاهانه مرتکب گناه شدهاند نیز پذیرفتهشده میداند.
به دلیل تفاوت موضوع، آیات شش روز آفرینش (خلق آسمانها و زمین) با آیات هشت روز (خلق همراه با کوهها، برکات زمین، مواد غذایی و قضاء آسمانها) در تعارض نیستند.