برچسب نقاش معروف

محمود لاهیجانیان متولد پانزدهم دی‌ 1333 در خیابان مدرس اصفهان است. او مشق نقاشی را با حضور در مغازه روح‌الله روحانی معروف به طالعات و از شاگردان حاج مصورالملک آغاز کرد که در همسایگی آن‌ها قرار داشت و به مدت هفت سال نزد تنها استاد خود قلم زد. در دوران دبیرستان هوش و هنر محمود لاهیجانیان در زمینه مینیاتور بیش از پیش آشکار شد و سه سال متوالی در رشته مینیاتور، مقام اول استان اصفهان را به دست آورد و هم‌زمان با این دوران، حاج‌آقا فخرالدین امامی فرزند میرزاآقا امامی او را برای همکاری فراخواند و به‌این‌ترتیب کاشی‌سازی‌های آثار آقای فخر به عهده محمود لاهیجانیان گذاشته شد. بعد از دوران سربازی به خدمت بانک عمران درآمد و به گفته خود تا این لحظه قلم از دستانش جدا نشده و همچنان می‌سازد و می‌پردازد.

«اگر می‌خواهی نقاش باشی باید به باطن اشیا راه پیدا کنی. تا وقتی اسیر صورت هستی فقط یک مقلدی و نقاش نیستی. باید سیرت را بشناسی.» این جمله پدری است به فرزندی که آوازه هنرش از کوچه‌های محله پشت بارو تا آن‌سوی سپاهان و این سرزمین شنیده شد و «چرچیل» و «روزولت» و «چیانک کای‌شک» را به ستودنش واداشت. قلم قدرتمند و سحرآمیز استاد «حاج‌محمدحسین مصورالملکی» بر هیچ صاحب ذوقی پوشیده نیست و تابلوهای تخت جمشید، جنگ نادرشاه و فتح هند، شکست محور و پیروزی متفقین، شیخ صنعان و دختر ترسا، چوگان‌بازی در میدان نقش‌جهان، مجنون، مسجد خیالی و تابلوی جشن حیوانات، بخشی از آثار بی‌شماری است که دستان شگرف استاد مصور الملکی به جهان هدیه داد و اثبات کرد که نقاشی ایرانی ریشه در تاریخ دارد و هنرمندان سپاهان همواره از غنی‌ترین ایده‌ها برای خلق آثار خود بهره جسته‌اند.

مدتی قبل وقتی بر آن شدم که از مرحوم استاد عیسی بهادری و نقش او در احیای هنرهای سنتی بنویسم، به فردی رسیدم که سال‌هاست در احیای نام عیسی‌خان و روستای موطن او، آقچه کهریز، تلاش بسیاری کرده است. «علی‌اکبر آقچه کهریزی» زاده 1353 در روستای آقچه کهریز است و از دوره نوجوانی با شنیدن و دیدن هنرمندی‌های استاد عیسی بهادری، به فرهنگ و هنر علاقه‌مند شده و با خواست استاد فرشچیان به جمع‌آوری و حفظ آثار استاد بهادری و مرمت و احیای نقاش‌خانه ایل بزچلو اقدام کرده است.