برچسب نفت و گاز و انرژی

قرارداد ۲۵ ساله صادرات گاز ایران به ترکیه سال آینده به پایان می‌رسد. در شرایطی که نظم منطقه تغییر کرده و آمریکا فشار مضاعفی بر ترکیه وارد کرده است تا ارتباط خود با روسیه و ایران را کمرنگ کند، ایران نیز به دلیل ناترازی ۳۵۰ میلیون متر مکعبی گاز توانایی چانه‌زنی بالایی ندارد.

اتصال شبکه ایران و روسیه اگر چندمسیره، شفاف و اقتصادی طراحی شود، می‌تواند برای ایران یک برگ ژئوپلیتیکی تازه باشد. اما اگر به پروژه‌ای نمادین و وابسته به روسیه تقلیل یابد، در نظم جدید برق منطقه، وزن کریدور‌های رقیب بیشتر خواهد بود.

رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران گفت: امروز باید تمرکزمان روی مدیریت و صرفه‌جویی مصرف گاز باشد، زیرا نمی‌توانیم کمبود‌ها را صرفا از محل تولید جبران کنیم. تمامی نگرانی‌ها و دلواپسی‌ها حول همین موضوع شکل می‌گیرد.

رئیس مجلس با بیان اینکه «بدون اصلاحات در حوزه انرژی، اصلاح اقتصادی ممکن نیست»، گفت: ابتدا باید ساختار انرژی کشور اصلاح شود تا بقیه اصلاحات نتیجه دهد. یکی از ریشه‌های ناکارآمدی، ناهماهنگی در قیمت‌های نسبی است.

خبر می‌رسد که هند و آمریکا وارد قرارداد بزرگ دیگری شده‌اند. بر‌اساس این، اویل پرایس گزارش داده است که هند با امضای نخستین قرارداد بلندمدت گاز مایع (LPG) با آمریکا، مسیر تازه‌ای در تأمین انرژی خود باز و با این اقدام، راهبرد کاهش وابستگی به خاورمیانه را عملیاتی کرد.

واردات سالانه بنزین به بیش از شش میلیارد دلار می‌رسد. حدود ۱۵ درصد انرژی تولیدشده نیز در شبکه‌های فرسوده توزیع هدر می‌رود؛ یعنی هرساله نزدیک به ۵۵ میلیارد دلار انرژی عملا سوزانده می‌شود.

در ایام سرد زمستان، روزانه ۱۲۰ میلیون متر‌مکعب یعنی بیش از صد هزار تن گاز در تهران مصرف می‌شود. مصرف این میزان گاز منجر به انتشار ۲۷۰ هزار تن دود در محیط شهر می‌شود و ۴۰۰ هزار تن از اکسیژن موجود در هوا را نابود می‌کند.

یکی از تصورات رایجی که این روزها بسیار مطرح می‌شود، این است که کشور با کمبود گاز مواجه است. درحالی ‌که اگر مجموع گاز تولیدی در بخش‌های مختلف را با میزان مصرف مقایسه کنیم، تولید ما به‌مراتب بیشتر از مصرف است. مسأله اصلی کمبود نیست؛ مشکل در هدررفت و افت فشار است.