برچسب میراث تاریخی ایران

ایران نیز که وارث تمدنی هزاران‌ساله است، در سال‌های اخیر با رشد نگران‌کننده جرائم مرتبط با حفاری غیرمجاز مواجه بوده و همین مسئله ضرورت بازنگری در قوانین، سازوکار‌های نظارتی و بهره‌گیری از تجربه کشور‌های موفق را دوچندان کرده است

موزه آب، در سال ۱۳۷۵ با مشارکت «کاخ موزه سعدآباد» (وابسته به میراث فرهنگی) و «مؤسسه گنجینه ملی آب ایران» (زیرمجموعه وزارت نیرو) تأسیس شد

ناتوانی مدیران میراث فرهنگی در مقابله با حفاری‌های سازمان‌یافته، در کنار پراکندگی جغرافیایی بالای محوطه‌های تاریخی، ضرورت تقویت فوری زیرساخت‌های حفاظتی را آشکار می‌سازد

آنچه در نمایشگاه لاهه رخ داد تنها یک صحنه کوچک از یک پرده‌نمایی بزرگ‌تر است: باکو در حال دوختن ردای جعلی تاریخ بر تن برهنه خود است، با سوزن اسرائیلی، قیچی ترکیه‌ای و نخی که از تاراج هویت دیگران چیده شده است.

براساس آخرین گزارش مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، در ایران خشکسالی یا سیلاب، ۷۳ درصد از سایت‌های میراث جهانی را تهدید می‌کند

چرا تا پیش از افشای اخباری درباره این آثار، رییس موزه ملی هیچ خبری از بازگشت آنها در فروردین ۱۴۰۴ نداده بود؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها، ابتدا باید اصل این ماجرا را مرور کنیم و ببینیم که آثار تاریخی ایران چرا سر از چین در آورد

انتقادات در کنار اعتراض‌های رسانه‌ای و عمومی، فشار مضاعفی بر متولیان پروژه مرمت وارد کرده و بر اهمیت شفافیت، پایبندی به اصول علمی و مستندات تاریخی در مرمت آثار جهانی تأکید می‌کند

مصر امروز تقریباً دو برابر ایران گردشگر و دو برابر درآمد جذب می‌کند. این فقط نتیجه بازار نیست؛ برآیندِ یک سیاستِ پیگیر است که میراث را به فرصتی مدرن تبدیل کرده است. افتتاح GEM به ما نشان می‌دهد که گذشته، اگر در مدار «سیاست صنعتی گردشگری» قرار بگیرد، می‌تواند آینده اقتصاد را تقویت کند.