چرا بانک مرکزی با سازمانی معتبر، باقدمت و ۶۶ سالهای مانند بانک صادرات ایران(به خاطر قرمز شدن مقطعی حسابها که در بین بانکهای ایران مرسوم است)، با قاطعیت برخورد و نامهای را خطاب به کلیه بانکهای کشور مبنی بر عدم پذیرش چکهای رمزدار این بانک صادر میکند اما در برابر مؤسسات مالی غیرمجاز و نامعتبر که پول مردم بیپناه را سالها تصاحب و با آن زد و بند مینمودند، سکوت چندساله اختیار کرد و تنها وقتی دمل چرکی و فسادانگیز این مؤسسات سرباز کرد، به دنبال توجیه اشتباهات گذشته برآمد؟!