دانشمندان به شواهد تازهای دست یافتهاند که نشان میدهد بخشهای دور از هم مغز هنگام پردازش اطلاعات میتوانند برای مدتی کوتاه با یک ریتم مشترک هماهنگ شوند. این هماهنگی ممکن است به مغز کمک کند اطلاعات پراکنده مانند چهره، نام و خاطرات مرتبط را در قالب یک تجربه واحد کنار هم قرار دهد. یافتههای جدید، سرنخ تازهای درباره سازوکار حفظ انسجام افکار و بازیابی خاطرات در مغز ارائه میکنند.