انتقام؛ یک واژه و چند روایت
«انتقام» واژهای است که دستکم در یکی دو هفته اخیر زیاد شنیدهایم. آنقدر زیاد که حتی گاهی به بحث و درگیری میان گروهها هم منجر شده و در نهایت باعث جذب یا طرد چهرهها از جریانهای مختلف شده است.
«انتقام» واژهای است که دستکم در یکی دو هفته اخیر زیاد شنیدهایم. آنقدر زیاد که حتی گاهی به بحث و درگیری میان گروهها هم منجر شده و در نهایت باعث جذب یا طرد چهرهها از جریانهای مختلف شده است.
وقتی طرح نهضت ملی مسکن مطرح شد، بسیاری از کسانی که در آرزوی خانهدارشدن بودند، از طرح استقبال کردند تا در طرحی که قرار بود نهایتا آنها را در عرض چهار سال و با کمترین قیمت به خانهدارشدن نزدیک کند، شرکت کنند.
گرانیها سر به فلک کشیده و امان خیلیها را بریده است؛ اما هنوز هستند افراد زیادی که با وجود هزینههای بالا، به رسم سالهای گذشته نذر خود را ادا میکنند و به آن پایبند هستند.
در هفتههای اخیر، «انتقام» به یکی از پرکاربردترین واژههای فضای سیاسی و اجتماعی کشور تبدیل شده است. از شعارهای خیابانی تا مواضع رسمی، این مفهوم حضوری پررنگ پیدا کرده است.
آیندهنگاری یا آیندهپژوهی حوزهای است میانرشتهای که از طریق آن آیندهپژوهش درصدد است تا با هدف غلبه بر روشهای سنتی پژوهشها و پایشهای آماری، بتواند به منظور حل مسائل یک بخش موضوعی، افق جدیدی را پیشروی برنامهریزان بگشاید.
هر محرم نهتنها یک یادآوری تاریخی در تقویم مذهبی بلکه یک شروع دوباره و یک بازسازی ساختاری درونی در کالبد جامعه است که با نفوذ به لایههای عمیق فردی و جمعی اجازه نمیدهد پیوندهای حیاتی و عاطفی میان انسانها در هجمه بیامان روزمرگیهای مدرن به فراموشی سپرده شود.
بحث پیرامون «انتقام» در ساحت سیاسی، بهمراتب فراتر از یک واکنش فردی، عاطفی یا حتی عقیدتی است. انتقام در ادبیات سیاسی و روابط بینالملل، گاه به معنای بازگرداندن معادله قدرت، ایجاد بازدارندگی و جلوگیری از تکرار یک اقدام خصمانه معنا میشود.
تهیه طرح جامع شهری، آنهم در زمانِ نهچندان طولانی و با افقی روشن، برای شهری مانند اصفهان، حکم نان شب را دارد؛ ضرورتی روزمره و نه یک تجمل دستنیافتنی.