کنشگری مسجد؛ از زمین تا آسمان
وقتی محلهای به نام مسجدش شناخته شود، یعنی مسجد یکی از ستونهای اصلی آن محله است. مسجدالرضای ۶۰ساله در منطقه یک، خیابان صمدیه، محله مسجدالرضا، بروبیایی دارد و محل رجوع مردم است.
وقتی محلهای به نام مسجدش شناخته شود، یعنی مسجد یکی از ستونهای اصلی آن محله است. مسجدالرضای ۶۰ساله در منطقه یک، خیابان صمدیه، محله مسجدالرضا، بروبیایی دارد و محل رجوع مردم است.
ده ساله بودم که شناختمشان. با قامت خمیده، خال گوشتی توی صورت، صدایی نرم و مخملی و آرام. بیشتر نمازهای جماعت خانوادگی را توی مسجدی میخواندیم که امام جماعتش آیتالله بهجت بودند.
نزدیک به یک هفته از آن ماجرا گذشته است؛ از آن روزی که هلیکوپتر حامل رئیسجمهور و همراهانش مفقود و پس از آن هم خبر شهادت سرنشینان آن اعلام شد.
در ادامه سر زدن به مساجد مختلف و نشستن پای درددل متولیان هرکدام، دنبال مسجدی بودم که امامجماعت فعالی داشته باشد، فقط به خواندن نمازهای واجب اکتفا نکند و وسط میدان باشد، در جریان برنامههای مسجد باشد و خودش پابهپای مسئول بسیج و کانون، دنبال جذب جوانان و نوجوانان باشد، بین مردم و در جریان مشکلات محل باشد.
در کـوچـهپـسکـوچـههـای خیـابــان عبدالرزاق، بازارچه حاجمحمد جعفر، بازارچه وزیر، همسایگی جامعه مصطفی، مسجـد خـوشآبورنگــی اســت کــه چراغهایش تا ساعتها بعد از اذان مغرب و عشا روشن است؛ مسجدی که رفتوآمد کودکان و نوجوانان به آن کمتر از بزرگترها نیست؛ بچههایی که با شوق فراوان به مسجد میآیند و بهسختی از آن دل میکنند.
آب در کوزه و ما تشنهلبان دور جهان میگردیم!
گاهی یک مسجد در یک محله نوظهور و در عرض 20 سال کاری میکند که یک مسجد قدیمی در یک محله سنتی طی سالها نتوانسته است، انجام دهد.