برچسب مریم نقیان

نگاهی به مراسم سال نو ارامنه

ایـــن بـــار قطـــار هم‌محله بـــه ایســـتگاه جلفـــا می‌رســـد؛ محلـــه‌ای در اصفهـــان کـــه معمـــاری خانه‌هایـــش زیبـــا و متفـــاوت اســـت و بـــرای مراســـم ســـال نـــو آن، شـــهروندان از نقـــاط مختلـف شـهر بـه جلفـا می‌آینـد.

پایگاهی به وسعت یک محله

مسجد امام سجاد(ع) در خیابان سجاد، سال‌هاست فقط محل اقامه نماز نیست؛ این مسجد با محوریت پایگاه بسیج شهید بهشتی‌نژاد، به قلب تپنده فعالیت‌های فرهنگی، تربیتی، اجتماعی و جهادی محله تبدیل شده است.

مسجدی که دوباره نفس می‌کشد

تا همین چندسال پیش، مسجد حضرت صاحب‌الزمان(عج) در محله بابلدشت اصفهان، بیشتر شبیه ساختمانی خاموش بود تا یک مرکز اجتماعی زنده. رفت‌وآمد کم، برنامه‌های محدود و نبود یک جریان مستمر فرهنگی، این مسجد را به فضایی نیمه راکت تبدیل کرده بود.

پناهگاه اجتماعی یک محله

مسجد هنوز هم در بافت‌های قدیمی شهر، فقط محل اقامه نماز نیست؛ قلب تپنده محله است. جایی برای گفت‌وگو، همدلی، حل اختلاف، فعالیت فرهنگی و گاهی آخرین پناه مردم در روزگار سخت.

مسجدی که با جوان‌ها زنده است

در قلب محله کوجان، مسجد صدیقة‌الحسین تنها یک بنای مذهبی نیست؛ به پاتوقی برای نوجوان‌ها و جوان‌هایی تبدیل شده که روزهای بسیاری از عمرشان را با برنامه‌های فرهنگی، هنری، آموزشی و اجتماعی این مسجد گره زده‌اند.

تکیه‌گاهی برای روزهای آرام و ناآرام

در میان بوستان قدس، جایی که مسیرهای پیاده‌روی با سایه درختان قدیمی درهم می‌پیچند و صدای بازی کودکان با آواز پرندگان یکی می‌شود، ساختمان فرهنگ‌سرای قدس قرار دارد؛ ساختمانی که برای مردم شهرک قدس فقط یک مرکز فرهنگی نیست؛ بلکه یکی از تکیه‌گاه‌های اصلی زندگی روزمره است.

موزاییک هزارتکه

شهرک قدس ازجمله محله‌هایی است که تاریخ شکل‌گیری آن به سال‌های ابتدایی پس از انقلاب بازمی‌گردد؛ زمانی که موج گسترده‌ای از مهاجرت داخلی، شکل شهرنشینی بسیاری از نقاط کشور را دگرگون کرد و اصفهان نیز از این قاعده مستثنا نبود.