برچسب مردگان

(پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه)_ در جنگ بدر و پس از پایان نبرد پیامبر بر کشتگان قلیب توقف کرد و یک یک آنان را ندا داد و سپس به مجموع آنان فرمود: “هل وجدتم ما وعد ربّکم حقّا فانّی قد وجدت ما وعدنی ربی حقّا / آیا به آنچه خدایتان وعده داده بود رسیدید؟ من آنچه را پروردگارم وعده داد به حق و صدق رسیدم و آن را دریافت کردم.” آنگاه زبان به ملامت آنان گشود و فرمود: قوم و عشیره بدی برای پیامبر خود بودید زیرا به تکذیب من برخاستید و دیگران تصدیقم کردند و مرا از شهر و دیارم بیرون راندید و دیگران جایگاهم ساختند و در حالی که مؤمنان به یاری ام برخاستند شما به جنگ و نبرد با من پرداختید: “بئس القوم کنتم لنبیّکم کذّبتمونی و صدّقنی النّاس و اخرجتمونی و آوانی النّاس و قاتلتمونی و نصرنی النّاس.”
به گزارش شفقنا به نقل از شبستان اصحاب رسول گرامی (ص) شگفت زده از این گفتگوی پیامبر با کشتگان بر زمین افتاده پرسیدند: یا رسول الله اتنادی قوما قد ماتوا؟ / آیا مردگان را ندا می دهی و با آنان گفتگو می کنی؟” پاسخ پیامبر بر اساس یک روایت بود: “لقد علموا انّ ما وعدهم ربّهم حق / وعده ای را که پروردگارشان به آنان داده بود به یقین رسیدند و دریافتند.” اما طبق روایتی دیگر پاسخ رسول خدا شگفتی اصحاب را بیشتر کرد زیرا پیامبر به سوال کنندگان چنین فرمود: “ما انتم باسمع لما اقول منهم ولکنّهم لا یستطیعون ان یجیبونی / نسبت به آنچه می گویم این کشته ها شنواتر از شمایند اما توان پاسخگویی ام را ندارند.”
آیت الله جوادی آملی در بخشی از کتاب “حیات حقیقی انسان در قرآن” به این نکته از قرآن و حدیث می پردازد که حیات حقیقی انسان کجاست و مرده از نگاه قرآن و معصومین (ع) چه کسانی هستند؟
حیات انسان در تأله او شکل می گیرد و تأله نیز بر اساس فطرت آدمی و عین حقیقت اوست. از این رو بدون خداخواهی نمی توان حیاتی برای انسان تصور کرد و او را زنده نامید. پس بازگشت حیات متألهانه انسان به توحید اوست و اگر بینش توحیدی انسان بازستانده شود آدمی حیات خود را از دست می دهد و در فرهنگ جامع دین به شمار مردگان می آید. شواهد بسیار روشنی در این زمینه وجود دارد و بر این حقیقت ملکوتی تصریحات متعددی از قرآن و حدیث آمده است که اکنون به برخی از آن ها اشاره می شود: