برچسب مدیریت فرهنگی

«بیماری روشنفکری» باعث شده «سینماگر ایرانی» به «سیاه نمایی» روی بیاورد و تصویری عقب مانده از «ایران» عزیز را به «مخاطب جهانی» و جشنواره‌ای نشان دهد

سینماپرس: «جواد شمقدری» در یاددشتی نوشت: سینمای هالیوود سعی می کند با بهانه و بی‌بهانه پیشرفت‌های جامعه آمریکائی و شهری را در دید مخاطب فیلم های خود قرار دهد. بارها در فیلم ها شاهد پل بزرگ سانفرانسسیکو و پل بروکلین در نیویورک بوده ایم. اما بیماری روشنفکری باعث شده سینماگر ایرانی به سیاه نمایی روی بیاورد و تصویری عقب مانده از ایران عزیز را به مخاطب جهانی و جشنواره ای نشان دهد به امید آنکه جایزه ای حقیر از این جشنواره ها برباید. متاسفانه تداوم این سیاه نمایی باعث شده مخاطب غربی فکر کند ایران یک بیغوله است.

«سینما» به معنای «سالن سینما» تقریباً در همه‌جای دنیا دچار بحران است/ آزاد گذاشتن فیلم‌سازها برای اینکه مسئولیت کارشان را خودشان بپذیرند، شاید بتواند تا حدی باعث پیشرفت یا کاهش بحران شود!

سینماپرس: «بهروز افخمی» با اشاره به تغییر شیوه نظارت در سینمای کشور اظهار داشت: به نظرم نظارت باید در مرحله نمایش باشد. یعنی وقتی قرار است فیلم در سالن سینما نمایش داده شود، چون ممکن است شهروندان شکایت داشته باشند یا آزرده شوند، دولت می‌تواند در همان مرحله پروانه نمایش صادر کند. البته حتی در شرایطی که پروانه ساخت حذف شده و فقط پروانه نمایش وجود دارد، باز هم ممکن است فیلم‌سازی بخواهد فیلمش را با مسئولیت شخصی خودش اکران کند و بعد در صورت شکایت شهروندان با قوه قضاییه روبه‌رو شود؛ یعنی فیلم از پرده پایین کشیده شود و رسیدگی صورت بگیرد. این هم یک مسیر قانونی است و در بعضی کشورها مانند ایتالیا هم سیستم نمایش به همین شکل عمل می‌کند.

نقش نفوذی‌ها و عوامل مرعوب شده‌ «گفتمان ضدانقلاب» در «گلوگاه‌های فرهنگی» پدیده‌ی غریبی است که همچنان فعال است/ باید در بسیاری از روش‌ها و انتخاب‌ها «تجدید نظر» کرد

سینماپرس: «جواد شمقدری» در یادداشتی نوشت: متاسفانه ما در توانایی اداره‌ی کشور بزرگی مثل ایران و مهارت حکمرانی عاقلانه و رو به پیشرفت با رعایت اصول مردمسالاری دینی و آزادی اندیشه‌ها و مشارکت مردم در اداره‌ی کشور کمتر سخن گفته‌ایم. ظرفیتی که برای سینمای ایران یک فرصت طلایی بود تا بتواند در کنار دیگر عرصه‌های فرهنگی به بازنمائی آن برای نسل جوان و نوجوان امروز و برای ماندگاری در تاریخ قدم موثری بردارد.

فرجام حضور «مدیران نابلد» و متاثر از «شبکه مرموز سایه‌نشین» در بازوی اصلی فیلمسازی «وزارت ارشاد»!

سینماپرس: عملکرد واقعی‌ بنیاد سینمایی فارابی با فیلم‌های یاد شده در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۴ (چهل‌وچهارمین دوره) نشان‌دهنده شکست فاحش ادعاهای مدیران این مجموعه است

«سینمای ایران» در سال‌های اخیر عمدتاً به «کمدی» و یک نوع «سینمای اجتماعی کم‌نفس» محدود شده/ وقتی «تنوع ژانر» از بین می‌رود «سینما» فقیر می‌شود

سینماپرس: «محمد عسگری» با بیان این مطلب که برای من پرداختن به قهرمان‌های این سرزمین، در شرایط زیستی و اجتماعی امروز، یک ضرورت است؛ گفت: درباره سینمای جنگ؛ ممکن است در دوره‌ای تولید انبوه و بعضاً بی‌کیفیت فیلم‌های جنگی، تأثیر منفی روی مخاطب گذاشته باشد، اما این دلیل نمی‌شود که خود ژانر جنگ را کنار بگذاریم. کافی است نگاهی به جشنواره‌های معتبر جهانی مثل اسکار بیندازیم؛ بارها دیده‌ایم که فیلم‌های جنگی جایزه بهترین فیلم یا بهترین کارگردانی را گرفته‌اند. این‌ها نشان می‌دهد مسئله، ژانر نیست؛ مسئله، نگاه و کیفیت است. تصور اینکه این نوع فیلم‌ها صرفاً حکومتی‌اند یا تصویر غلطی ارائه می‌دهند، یک ساده‌سازی نادرست است.

سال‌هاست چیزی به نام «اکران کودک» در کشور وجود ندارد/ بهتر است صدور «پروانه ساخت» فیلمنامه‌های کودک به‌صورت مشترک میان «وزارت ارشاد» و «آموزش‌وپرورش» انجام گیرد

سینماپرس: «فریدون نجفی» با ابراز تاسف از اینکه بسیاری از سالن‌های سینما ما از تجهیزات ضعیف برخوردارند؛ گفت: بسیاری از سینماها فرسوده‌اند و با تجهیزات قدیمی فعالیت می‌کنند. من کاری به ساختمان یا طراحی داخلی سالن‌ها ندارم، اما واقعاً جای تعجب دارد که چرا دست‌کم از یک پروژکتور حرفه‌ای و پرده‌ی مناسب استفاده نمی‌شود. این کار هزینه‌ی سنگینی ندارد و حداقل انتظاری است که از مدیران سینمایی می‌رود. طبیعی است که باید این تجهیزات به‌روز شوند. در چند سینمایی که فیلم خودم را دیدم، تفاوت کیفیت نمایش بسیار آزاردهنده بود. جزئیاتی که در نسخه‌ی خانگی به‌راحتی دیده می‌شود، در پرده سینما با کیفیتی فاجعه‌بار و تصویری تار از بین می‌رود.

افرادی در «سینما» صاحب نفوذ هستند که ظاهراً با «منافع ملی» و «منافع مخاطب» فاصله دارند/ «تهیه‌کننده‌ها» معمولاً سعی می‌کنند با ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین روش‌ها به «سود» برسند

«علیرضا سربخش» با بیان این مطلب که در حال حاضر افرادی در سینما صاحب نفوذ هستند که ظاهراً با منافع ملی و منافع مخاطب فاصله دارند؛ تصریح نمود: این افراد با فرهنگ مذهبی و ملی حاکم بر جامعه مسئله دارند و پیش‌تر هم مدتی در سینما حاکم بوده‌اند و مسیرها را به شکلی طراحی کرده‌اند که سینما بیشتر در جهت منافع آن‌سوی آب و جشنواره‌های خارجی حرکت کند تا منافع ملی.