برچسب محسن چاوشی

متن آهنگ پریشان از محسن چاوشی

آن دوست که من دارم آن یار که من دانم
شیرین دهنی دارد دور از لب و دندانم
بخت این نکند با من کان شاخ صنوبر را
بنشینم و بنشانم گل بر سرش افشانم
ای روی دلارایت مجموعه زیبایی
مجموع چه غم دارد از من که پریشانم
دریاب که نقشی ماند از طرح وجود من
چون یاد تو می‌آرم خود هیچ نمی‌مانم
ای خوبتر از لیلی بیم است که چون مجنون
عشق تو بگرداند در کوه و بیابانم
یک پشت زمین دشمن گر روی به من آرند
از روی تو بیزارم گر روی بگردانم

متن آهنگ ماه پیشونی از محسن چاوشی

میون این همه سرگردونی
دل من گرفته ماه پیشونی

بیا باز دوباره بی تابم کن
منو تو رنگ چشمات خوابم کن

نگو قصه آخرش مرگ منه
داره چشمات منو آتش میزنه

نگو از تلخی دنیا سیرم
نگو میرم، نگو که می میرم

ای گل بهار ام، دشت لاله زارم
قلب داغدارم، سنگ بی مزارم

درد ماندگارم، روز ناگذارم
زخم بی شمارم، زهر روزگارم

خنده هام و با تو از نو ساختم
باز به حرف های تو دل می باختم

میون این همه سرگردونی
اومدم تو قلب تو مهمونی

بی ستون قلب مو می کندم
شکل خنده هات شدم می خندم

چشم هات از صدتا غزل بهتر شد
خنده هات غنچه ولی پرپر شد

ای گل بهارم دشت لاله زارم
قلب داغدارم سنگ بی مزارم

درد موندگارم روزگذارم
زخم بی شمارم زهر روزگارم

متن آهنگ خداحافظی تلخ از محسن چاوشی

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هاییم
هرچی از طعم لب سرخ تو دل کند نشد
بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست
آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر
هیچ کس، هیچ کسی اینجا به تو مانند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد

خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندن
تا فراموش شود یاد تو هرچند نشد
من دهان باز نکردم که نرنجی از من
مثل زخمی که لبش باز به لبخند نشد
بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست
آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

متن آهنگ دیوونه از محسن چاوشی

دوست دارم نگات کنم
تا که بی حال بشم
تو ازم دل ببری منم اغفال بشم
دوست دارم برای تو با همه فرق کنم
خودمو توی چشات یه تنه غرق کنم
با تو باشم غم چیه
با تو مرگم آسونه
آخه دیوونه میشم وقتی میگی
دیوونه
دیوونه
دیوونه

حال میده ناز کنی تا نوازشت کنم
بی خودی قهر کنی غرق خواهشت کنم
دل بدم به خنده هات سپر بلات بشم
الهی تصدقت، الهی فدات بشم
مگه میتونم تو رو با کسی عوض کنم
لعنتی صدام بزن، هی بگو تا حَظ کنم
دیوونه
دیوونه
دیوونه

تو حصار بغلت زندگی به کاممِ
همه چیت مال منه سندش بناممِ
وقتی میخندی برام خونه آفتابی میشه
گلدونا گل میکُنن، آسمون آبی میشه
گلای نسترنو بذار پشت پنجره
زُل بزن توی چشام تا دلم ضعف بره
دیوونه
دیوونه
دیوونه

متن آهنگ تریاق از محسن چاوشی

ای مردمان ای مردمان از من نیاید مردمی
دیوانه ام اندیشد آن کاندر دل اندیشیده ام
امروز عقل من ز من، یکبارگی بیزار شد
خواهد که ترساند مرا پنداشت من نادیده ام
در دیده ی من برآ وز چشم من بنگر مرا
زیرا برون از دیده ها منزلگهی بگزیده ام

من از برای مصلحت در حبس دنیا مانده ام
حبس از کجا من از کجا مال که را دزدیده ام
تو مست مست سر خوشی من مست بی سر سرخوشم
تو عاشق خندان لبی من بی دهان خندیده ام
چندان که خواهی در نگر بر من که نشناسی مرا
زیرا از ان کم دیده ای من صد صفت گردیده ام
در زخم او زاری مکن دعوی بیماری نکن
صد جان شیرین داده ام تا این بلا بخریده ام
پیش طبیبش سر بنه یعنی منو تریاق ده
زیرا در این دام نظر من زهرها نوشیده ام
من از برای مصلحت در حبس دنیا مانده ام
حبس از کجا من از کجا مال که را دزدیده ام
تو مست مست سر خوشی من مست بی سر سرخوشم
تو عاشق خندان لبی من بی دهان خندیده ام

متن آهنگ امیر بی گزند از محسن چاوشی

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی
عجب جسمی، عجب عقلی، عجب عشقی، عجب جانی
عجب لطف بهاری تو، عجب میر شکاری تو
دران غمزه چه داری تو؟ به زیر لب چه می‌خوانی؟
عجب حلوای قندی تو، امیر بی‌گزندی تو
عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی
تویی کامل منم ناقص، تویی خالص منم مخلص
تویی سور و منم راقص، من اسفل تو معلایی
عجب حلوای قندی تو، امیر بی‌گزندی تو
عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی
به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد
چنان گردد که از عشقش بخیزد صد پریشانی
مروح کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را
گلستان ساز زندان را، برین ارواح زندانی
عجب حلوای قندی تو، امیر بی‌گزندی تو
عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی

متن آهنگ دل من از محسن چاوشی

قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
وا دل من وا دل من وا دل من وا دل من
قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من
وانگه از این خسته شود یا دل تو یا دل من
واله و شیدا دل من بی‌سر و بی‌پا دل من
وقت سحرها دل من رفته به هر جا دل من
مرده و زنده دل من گریه و خنده دل من
خواجه و بنده دل من از تو چو دریا دل من
بیخود و مجنون دل من خانه پرخون دل من
ساکن و گردان دل من فوق ثریا دل من
سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو
آمده و خیمه زده بر لب دریا دل من
ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من
جور مکن که بشنود شاد شود حسود من
بیش مکن تو دود را شاد مکن حسود را
وه که چه شاد می شود از تلف وجود من
تلخ مکن امید من ای شکر سپید من
تا ندرم ز دست تو پیرهن کبود من
دلبر و یار من تویی رونق کار من تویی
باغ و بهار من تویی بهر تو بود بود من
بیخود و مجنون دل من خانه پرخون دل من
ساکن و گردون دل من فوق ثریا دل من
سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو
آمده و خیمه زده بر لب دریا دل من