برچسب مجید بربری

روزی چند ساعت بچه‌ها را می‌دواندیم، وسط دویدن اگر کسی می ایستاد، نفس کم می‌آورد، نمی‌تونست بدوئه و یا به هر دلیلی از حرکت می‌موند، حذف می‌شد.

روزی پونزده دفعه قلیون می‌کشیدم و حالا به خاطر اینکه من رو هم به سوریه ببرن، ترک کردم.

مجید قربانخانی، مرتضی کریمی و مصطفی چگینی از اون دسته آدم‌ها بودن که هر دفعه می‌دیدیشون حالت را خوب می‌کردن.

سید! اگر من رو بردی که هیچ، اگر نبردی، شکایتت رو به حضرت زهرا(س) می‌کنم، تو میدونی و حضرت. خودت جوابش را بده.

لحظات آخر عمرش بود که رفتم بالای سرش. گفت: حاجی ۳ تا تیر خوردم، می‌رم یا می‌مونم؟

عطیه گوشی‌اش را روشن کرد. پیامی را با این محتوا دریافت کرده بود: «با سلام، بنده از پایگاه خبری مشرق‌نیوز هستم، می‌خواستم یک زندگی‌نامه کلی و چندتایی خاطره از مجید که تاکنون گفته نشده، برای بنده بیان کنید».

برا چی غصه‌ی دنیا و مال دنیا را بخورم. بی‌خیال بابا، من هر چی دارم، همان روز خوش می‌گذرونم و کیف‌اش را می‌کنم. مگه احمق شدم بشینم غصه بخورم که مال دنیا را کم دارم.

مجید کنار رفت و جای رفیقش را پیش خودش باز کرد. یک پُک عمیق به قلیان زد. صدای قل قل قلیان بلند شد و بعد هم دودی که از دهانش داد بیرون.