برچسب مجتبی محمودی

فیلمسازی که سینما را می‌شناسد، بازیگر می‌سازد و نبض تماشاگر را در دست دارد در ده سال اخیر به هر دلیلی بی‌حوصله و خسته شده است و گویا رسالتی را بر عهده گرفته که با همه خستگی و کرختی‌اش باید همچنان به فیلمسازی‌اش ادامه دهد.

تنهایی شخصیت اول «روزهای نارنجی» در جامعه و محیط پیرامونی‌اش از نکات قابل تامل فیلم و فیلمنامه است. این تنهایی تا جایی برجسته شده که آبان از برقراری بدیهی‌ترین ارتباطات نیز عاجز است.

مشکلات زیادی در فیلمنامه «سونامی» وجود دارد که مستقیما به ساختار منتقل می‌شود و در نهایت و انتهای کار با اثری مواجه می‌شویم که نه فیلمنامه خوبی دارد و نه ساختار خوبی.