برچسب مانگا

در دنیای« انیمه» و «مانگا»

«آرتمیس» یک نوجوان «اوتاکو» است. او می‌گوید: اوتاکوها علاقه‌مند به انیمه و مانگا، دو محصول فرهنگی ژاپنی هستند. اولین چیزی که باید بدانید این است که به کارتون‌های ژاپنی، انیمه گفته می‌شود و نه انیمیشن که حدود 30 ژانر دارند و بسیار جذاب هستند و «مانگا»ها، داستان‌های مصور ژاپنی و اغلب سیاه و سفید هستند. انیمه‌ها از روی مانگاها ساخته می‌شوند.

کلاغ‌ها از مترسک گریختند!

شاید خیلی از ما فکر کنیم که در این زمانه دیگر جایی برای اسطوره‌ها نیست؛ در عصری که فناوری از سر و روی آن بالا می‌رود، چیزی مانند اسطوره شاید تنها حس عتیق‌پرستی ما را نوازش دهد. به همین خاطر وقتی به آثار انیمه‌سازی چون هایائو میازاکی نگاه می‌کنیم، چون فیلمی تخیلی به آن نظر می‌اندازیم و آن را فرسنگ‌ها از خود و جهان خود دور و بعید می‌دانیم. حتما با خود گفته‌ایم که چه شگفت از این تصاویر و معانی و دیگربار رو به محصولات فرهنگی متداول آورده‌ایم.

حفظ لحن هر شخصیت رگ خواب ترجمه مانگاست

زهرا باقری گفت: نوجوان‌ها –به ویژه طرفداران مانگا– خیلی منتقدهای دقیق و نقطه‌زنی هستند. بیشترشان روی اسامی حساس‌اند. اگر بخواهیم اسم شخصیتی را عوض کنیم و معادل فارسی بیاوریم، شاخک‌هایشان تکان می‌خورد و صدایشان درمی‌آید.

مطالعه، ابزاری برای آشنایی با فرهنگ‌های مختلف است

اکرم شکرزاده گفت: استراتژی هوشمندانه‌ای که در این مانگا استفاده شده، پنهان‌کردن مسائل جدی در دل دنیایی فانتزی، بدون ساده‌سازی یا تحریف است. مثلا اگر مستقیم با نوجوان درباره انزوای اجتماعی یا بی‌مسئولیتی حرف بزنی، مقاومت می‌کند و خسته می‌شود، ولی وقتی غیرمستقیم و در قالب تصاویر این مفاهیم به او نشان داده شود، در ناخودآگاهش اثر می‌گذارد. نوجوانان نیاز دارند بدانند احساسات پیچیده‌شان (خشم، ترس از آینده، بی‌اعتمادی به دیگران) «غیرعادی» یا «بد» نیستند و هیچ تغییری سریع اتفاق نمی‌افتد.