برچسب ماندن را نمی‌خواهم

روز تشییع شهدای «جنگ رمضان» بود. در حاشیه مراسم، نگاهم به این پدر و دختر گره خورد که با اندکی فاصله ایستاده بودند و در سکوتی عمیق، مراسم را نظاره می‌کردند.

راستش را بخواهید، مدتی بود که هرگاه از دفتر کارم بیرون می‌زدم، ذهنم تنها روی یک سوژه مشخص متمرکز می‌شد: کودکان. آگاهانه به‌دنبال قاب‌هایی می‌گشتم که کودکان در آن حضور داشته باشند؛ اما این برای من صرفاً یک انتخاب بصری یا خبری نبود، بلکه ریشه در دغدغه‌ای جدی داشت.

گاهی تاریخ نه در میان اوراق کتاب‌ها، بلکه در قاب سرد و فلزیِ پنجره یک خودروی قدیمی تکرار می‌شود. آن لحظه که عکس را ثبت کردم، گویی زمان به عقب بازگشته بود؛ خودروی پیکان، آن همسفرِ دهه‌های پرفرازونشیب این سرزمین، از دل تاریخ برآمده بود تا شاهد روایتی تازه باشد.