نیما نامداری، مدیرعامل کارنامه، در نشست تخصصی «اثرات قطعی اینترنت بر اقتصاد و کسبوکارها»: تا جایی که اطلاع دارم، طبق اندازهگیریهای انجامشده در سالهای گذشته توسط مرکز آمار، شرکتهای لایه اول فناوری؛ مانند شرکتهای زیرساختی و اپراتورهای تلفن همراه، بهتنهایی حدود ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی ایران را شامل میشوند.
پیش از آنکه وضعیت فعلی اینترنت ایران را «اختلال» بنامیم یا «کنترل»، باید به یک واقعیت توجه کرد: اینترنت ایران پیش از قطع کامل ۱۸ دی نیز در شرایط عادی قرار نداشت. طبق گزارش انجمن تجارت الکترونیک تهران، ایران از نظر کیفیت اینترنت در میان ۱۰۰ کشور رتبه ۹۷ و از نظر محدودیت و فیلترینگ رتبه ۹۹ را دارد؛ جایگاهی که ایران را پس از چین، به دومین کشور دارای بیشترین محدودیت اینترنتی تبدیل میکند.
علیرضا کلاهی صمدی فعال بخش خصوصی با اشاره به تاثیرات تصمیمات خلقالساعه تاکید کرد: باید این خروجی این تصمیمات مشخص شود؛ به عنوان مثال باید خروجی قطع اینترنت مشخص شود.
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در گفتوگو با اکوایران:پیامها میان ایران و طرفهای مقابل در حال مبادله است، اما با ادبیات تحقیر و توهین نمیتوان به توافق رسید. توهین به ملت ایران با پیشینه چند هزار ساله، مسیر هرگونه تفاهم را مسدود میکند.
در بخشی از گفتوگوی «اکوتاپ»، رضا الفتنسب در پاسخ به این پرسش که کسبوکارهای دیجیتال بیشتر از جنگ لطمه دیدند یا از قطعی اینترنت، یک نکته صریح را مطرح میکند؛ مسئله فقط خود بحران نیست، بلکه تصمیمهای رگولاتوری هم نقش تعیینکننده دارند.
در اولین قسمت از «اکوتاپ» سراغ یکی از مهمترین سوالات این روزهای اقتصاد دیجیتال رفتیم؛ اینکه کسبوکارهای آنلاین در شرایط جنگ، نااطمینانی، اختلال و فشارهای پیدرپی چطور میتوانند زنده بمانند و از مدار خارج نشوند؟