دلار ۲۰۰ هزار تومان؛ قیمتِ فروپاشی رؤیاها
یک روز باید از خودمان بپرسیم: قرار است مردم با چه چیزی آیندهشان را بسازند؟
با حقوقی که بخش بزرگی از آن قبل از رسیدن به حسابشان خرج اجاره خانه میشود؟ با درآمدی که هر بار افزایش پیدا میکند، قیمتها چند قدم جلوتر میروند؟ یا با رؤیای خانهدار شدن که برای بسیاری از جوانان، از یک هدف چندساله به یک رؤیای چند دههای تبدیل شده است؟
با حقوقی که بخش بزرگی از آن قبل از رسیدن به حسابشان خرج اجاره خانه میشود؟ با درآمدی که هر بار افزایش پیدا میکند، قیمتها چند قدم جلوتر میروند؟ یا با رؤیای خانهدار شدن که برای بسیاری از جوانان، از یک هدف چندساله به یک رؤیای چند دههای تبدیل شده است؟