برچسب قانون

قانون همان قانون قبلی است و کشت خشخاش ممنوع است

ذوالفقاری تصریح کرد: کشت خشخاش به هیچ عنوان آزاد نشده و برخی به اشتباه این موضوع را مطرح کرده‌اند. قانون همان قانون قبلی است. ما در حال تدبیر برای تأمین نیازهای دارویی کشور هستیم. پس از بحث‌های چندین ماهه، کشت گیاه شقایق الیفرا مورد توجه قرار گرفت.

فراجا وظایف ذاتی و قانونی در حوزه عفاف و حجاب دارد/ روایت یک جلسه مهم با رئیس جمهور درخصوص حجاب/ آیا می‌توانیم خود را کنار بکشیم و بگوییم «کی بود کی بود؛ من نبودم»؟!

قدر مسلم، چنانچه دستگاهی به وظایف قانونی خود در هر حوزه‌ای از جمله عفاف و حجاب، عمل نکرد و یا کم عمل کرد، این امر، رافعِ مسئولیت و وظایف دستگاه‌های دیگر نیست؛ مثلا پلیس نمی‌تواند بگوید، چون سایر دستگاه‌های مسئول در امر اقتصادی و معیشتی و فرهنگی به وظایف خود عمل نکرده‌اند، پس من هم در مقابله با جرمِ سرقت، به مسئولیت خود عمل نمی‌کنم! نباید کاری کنیم که فراجا احساس کند کار خطایی کرده که در قضیه عفاف و حجاب وارد میدان شده و گویی از او خواسته نشده که وارد میدان شود.

رئیس دادگستری استان یزد: هیچ عنوانی مصونیت‌آور نیست؛ همه در برابر قانون برابرند

رئیس کل دادگستری استان یزد با تأکید بر اینکه هیچ فرد یا قشری در برابر ارتکاب جرم مصونیت ندارد، گفت: ایجاد عناوین مصونیت‌ساز با شعار‌های پوپولیستی، آسیب جدی برای عدالت و نظم اجتماعی است.

چرا فعلا هیچ توافق معناداری با آمریکا ممکن نیست؟/ ایران ایستاده در کانون زلزله تاریخی / در پساجنگ، گذار ناگزیر از موازنه‌ی منفی به سوی موازنه‌ی مثبت

 گروه اندیشه: دکتر محمدمهدی مجاهدی استاد دانشگاه، در یادداشتی که در کانال اش منتشر کرده، تاکید می کند که آن چه آنچه امروز در سپهر سیاست بین‌الملل رخ می‌دهد، نه یک تغییرِ تدریجی در موازنه‌ی قدرت، بلکه یک «گسستِ معرفت‌شناختی» بنیادین است. مجاهدی تاکید می کند نظمِ جهانی که زمانی «صلب و سخت» می‌نمود، اکنون در شعله‌های «ژرف‌آشوب» ذوب شده و چارچوب‌های ذهنی ما را برای فهمِ واقعیت به چالش کشیده است. ما با جهانی روبه‌رو هستیم که در آن بانیانِ حقوق بین‌الملل، خود به تخریب‌گرانِ آن بدل شده‌اند و چراغِ نقادیِ کلاسیک—حتی در سنتِ هابرماسی—در برابر فجایع انسانی به خاموشی گراییده است. در این عصرِ «پساحقیقت»، حقیقتِ عریان نه در متون حقوقی، بلکه در کانونِ تصادمِ دو ابرقدرت (آمریکا و چین) و در بطنِ «تله‌ی توسیدید» نهفته است.

احیای جنگ وحشیانه؛ ترامپیسم قانون را احمقانه می خواند / وحشت آفرینی ترامپ جواب می دهد؟

گروه اندیشه: مطلب استفانی موپا در نشریه لوموند، و ترجمه و انتشار آن در کانال ترجمان با نگاهی ریشه‌شناسانه به مفاهیمی همچون «حقوق بشردوستانه»، «دکترین‌های نظامی» و «فلسفه قدرت»، در پی تبیینِ گذار از نظم حقوقیِ مدرن به دوران زور عریان را تحلیل کرده است. این متن به واکاوی «دستور زبان جدید جنگ» و فروپاشی توازن میان قانون و ترور می‌پردازد. متن حاضر با کالبدشکافی ادبیات سیاسی ترامپ، از فروپاشی نمادین «حقوق بین‌الملل» در برابر «منطق انتقام» پرده برمی‌دارد. نویسنده با استناد به آرای متخصصان راهبردی، هشدار می‌دهد که ما در حال بازگشت به عصر پیش از منشور سازمان ملل هستیم؛ جایی که قانون، نه یک ضرورت، بلکه «زائده‌ای مزاحم» تلقی می‌شود. این تغییر پارادایم، با عادی‌سازی خشونت علیه زیرساخت‌های غیرنظامی، نه‌تنها توازن قوا، بلکه «انسانیت مشترک» را در مسلخ دکترین‌های جنگی امپریالیستی و سیاستِ مصونیتِ مطلق قربانی می‌کند. این مطلب کوتاه را در ادامه می خوانید: 

سرطان بی قانونی در غرب پیروز شد؛ تحکیم وضعیت استثنایی به جای وضعیت قانونی / «بحران» در جهان مدرن صرفاً یک وضعیت موقت نیست

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: کتاب «وضعیت استثنایی» (State of Exception) اثر فیلسوف ایتالیایی جورجو آگامبن یکی از مهم‌ترین متون معاصر در فلسفه سیاسی و نظریه قدرت است. آگامبن در این کتاب تلاش می‌کند نشان دهد که «بحران» در جهان مدرن صرفاً یک وضعیت موقت نیست، بلکه به ابزاری دائمی برای اعمال قدرت تبدیل شده است؛ ابزاری که از طریق آن، مرز میان قانون و بی‌قانونی به‌تدریج محو می‌شود.

طرح ۱۹ بندی دیپلمات و متفکر برجسته تبریزی برای نجات ایران / چند کلمه درباره «یک کلمه»/ از پاریس تا تبریز؛ تولد حقوق بشر در جامه آیات و روایات

گروه اندیشه: امین یاری مقاله راهبردی نوشته در دو ماهنامه چشم انداز ایران در باره ابربحران ایران یعنی قانون. یاری معتقد است رساله «یک کلمه» نوشته میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله، نه‌تنها یک متن تاریخی، بلکه از منظر نظری و تئوریک، مانیفست بیداری ایرانیان در عصر ناصری است. نویسنده که خود دیپلماتی باذکاوت و اصلاح‌طلبی عمل‌گرا بود، با مشاهده نظم و ترقی در غرب، ریشه تمام دردهای ایران را در نبود «قانون» یافت. او چهل سال پیش از مشروطه، با نگارش این رساله، مفاهیم مدرن «اعلامیه حقوق بشر فرانسه» را با ظرافتی بی‌نظیر به زبان فقهی و قرآنی ترجمه کرد تا ثابت کند پیشرفت و حاکمیت قانون، هیچ تضادی با جوهره دین ندارد.