برچسب فیلم پیشنهادی

ژانر وحشت همیشه درباره جیغ و خون و سایه نبوده؛ اما در دهه اخیر، انگار این ژانر از دل تاریکی بیرون آمد و مستقیم رفت سراغ جایی که هیچ نوری به آن نمی‌رسد: درون انسان. بهترین فیلم های ترسناک مدرن دیگر به جامپ‌اسکرهای دم‌دستی و هیولاهای یک‌شبه قانع نیستند. آن‌ها روی اضطراب اجتماعی، سوگ، فروپاشی خانواده، اعتیاد به دیده‌شدن و همان ترس‌های خسته‌کننده اما واقعی زندگی روزمره دست گذاشتند؛ ترس‌هایی که از اتاق خواب و میز کار و رابطه عاطفی سر برمی‌آورند و می‌گویند: هیولا همیشه بیرون خانه منتظر نمی‌ماند. هدف این فهرست معرفی آثاری است که نه فقط ترساندند، بلکه استانداردهای این ژانر را تکان دادند. با 10 فیلم ترسناک مدرن که ژانر وحشت را تغییر دادند همراه ویجیاتو بمانید.

بعضی از خشن‌ترین فیلم‌ها، سراغ هراس‌هایی می‌روند که در لایه‌های زیرین جامعه پنهان شده‌اند. وسترن‌های تاریک اما یک قدم جلوتر می‌روند؛ این فیلم‌ها سطح روایت‌های ساده‌سازی‌شده تاریخ را کنار می‌زنند و درست به دل اسطوره‌هایی می‌زنند که یک کشور روی آن بنا شده است. نتیجه، مواجهه با نقص‌هایی است که در بن‌مایه همان اسطوره‌ها وجود دارد؛ نقص‌هایی که وقتی دیده شوند، دیگر نمی‌شود از کنارشان گذشت.

ژانر مهیج وقتی مینیمال می‌شود، قدرتش چند برابر می‌گردد. روی کاغذ برای ساختن تعلیق، ابزار زیادی نمی‌خواهید؛ کافی است ریتم تنش دقیق باشد و دوربین را در یک فضای محدود محبوس کنید. همین انتخاب ساده، وقتی درست هدایت شود، تبدیل می‌شود به یک موتور محرک برای نفس‌گیری، تصمیم‌های اخلاقی سخت و تهدیدهایی که هر لحظه به ما نزدیک‌تر می‌شوند. تاریخ سینما پر است از فیلمسازانی که این ایده جاه‌طلبانه را آزموده‌اند؛ برخی ناکام مانده‌اند و برخی با تکیه بر روایت فشرده و میزانسن حساب‌شده، به بهترین فیلم های تک لوکیشن رسیدند که تنها با یک مکان، مخاطب را درگیر می‌کنند.

این روز‌ها همه ما احساس دردناک شکست را تجربه کردیم. یا در زندگی حرفه‌ای و یا در زندگی شخصی بار‌ها شده که به دلایل مختلف با شکست مواجه شویم. فیلم‌های بسیار زیادی در مورد بحث شکست و مقابله با آن ساخته شدند که با دیدنشان، دیدگاهمان نسبت به شکست عوض می‌شود. در این قسمت از فیلم درمانی، سراغ فیلم‌هایی رفتیم که دیدنشان برای کسانی که از شکست‌های متعدد رنج می‌برند مناسب است و باعث بهتر شدن اوضاع‌شان می‌شود. با معرفی فیلم‌هایی برای احساس شکست همراه ویجیاتو بمانید.

بیابان و صحرا یک پس‌زمینه همه‌کاره و پرکاربرد برای ژانرهای مختلف فیلم، از ترسناک، مانند «لرزه‌ها» تا علمی تخیلی، مانند «تل‌ماسه» بوده؛ هالیوود تا جایی که می‌توان به یاد آورد، مدتهاست که از ماجراجویی و دسیسه روی عنصر بیابان سرمایه گذاری کرده است. یکی از بیابان‌های پرکاربرد و همه کاره که اغلب در فیلم‌های بلند هالیوود نمایش داده می‌شود، بیابان موهاوی است. صحرای موهاوی که در کالیفرنیا قرار دارد، شامل چندین زمین برای تخیل هر کسی است که به دنبال نمایش بیابان است. این صحرای بدون آب و علف تقریباً تا آنجا که می‌توانید تصور کنید، در سینما همه کاره است. این صحرا مناظر خشک و بایر خود را در اختیار بسیاری از ژانرهای سینمایی از جمله فیلم‌های وسترن، حماسی جنگی، اکشن-ماجراجویی و علمی تخیلی قرار داده است.

استیون اسپیلبرگ از آن نام‌هایی است که وقتی می‌شنوید، ناخودآگاه به تاریخ زنده سینما فکر می‌کنید. فیلمسازی که دهه‌هاست استاندارد تازه می‌گذارد و هنوز هم نشانی از کند شدن ندارد. کسی که با آثاری مثل آرواره‌ها، پارک ژوراسیک و فهرست شیندلر جایگاهش را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارگردانان تاریخ تثبیت کرده و در قرن 21 هم همچنان می‌تازد. در این دوره تازه، او هر بار خودش را از نو تعریف می‌کند؛ یک بار با درامی آرام مثل The Post، یک بار با اثری پرانرژی مثل Ready Player One، و گاهی با بازگشت به مضامین علمی تخیلی اما از زاویه‌ای تازه، مثل Disclosure Day که البته این فیلم آخر نتوانست به موفقیت چشمگیری برسد.