مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
نیلوفر ، بازیگر تئاتر با بازی شیما خوشاقبال، در سفری جادهای راهی شمال میشود تا خانه پدریاش را دوباره ببیند؛ سفری که همزمان با روزهای جنگ دوازدهروزه شکل میگیرد. اما جاده در این فیلم صرفاً یک مسیر جغرافیایی نیست، بلکه مسیری ذهنی است؛ راهی که شخصیت را به حافظه، گذشته و تجربههای زیستهاش بازمیگرداند. مقصد فیلم بیش از آنکه خانهای در شمال باشد، گذشتهای است که هنوز در ذهن نیلوفر زنده مانده است.
نیلوفر ، بازیگر تئاتر با بازی شیما خوشاقبال، در سفری جادهای راهی شمال میشود تا خانه پدریاش را دوباره ببیند؛ سفری که همزمان با روزهای جنگ دوازدهروزه شکل میگیرد. اما جاده در این فیلم صرفاً یک مسیر جغرافیایی نیست، بلکه مسیری ذهنی است؛ راهی که شخصیت را به حافظه، گذشته و تجربههای زیستهاش بازمیگرداند. مقصد فیلم بیش از آنکه خانهای در شمال باشد، گذشتهای است که هنوز در ذهن نیلوفر زنده مانده است.
سینمای مستقل ایران در سالهای اخیر بیش از گذشته به تجربههای شخصی فیلمسازان نزدیک شده است؛ آثاری که گاه بیش از آنکه بر یک قصه حادثهای تکیه کند ثبت یک خاطره با تجربه زیسته را دنبال میکند؛ «مراببوس» تازهترین ساخته ذبیحالله رحمانی، در همین مسیر حرکت میکند؛ فیلمی میان سینمای داستانی و مستند داستانی در رفت و آمد است و بیش از هر چیز به دنیای درونی شخصیت اصلی خود و سفر او در جاده متکی است.