مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در دهه اخیر، علاقهمندان به تلویزیون اشتیاق فراوانی به داستانهای مرموز و علمیتخیلی پیدا کردهاند که ذهن آنها را به چالش میکشد. یکی از نمونههای اخیر که بینندگان را بسیار مجذوب خود کرده و سروصدای زیادی به پا کرده است سریال ترسناک و علمیتخیلی فرام (From) است. این سریال از همان ابتدا مخاطب را درگیر میکند و او را به دنیایی پر از ابهام، پیچیدگی و وحشتی بی پایان میبرد که حتی تا آخرین لحظهها رازهایش را فاش نمیکند.
ژانر کمدی ترسناک، جایی که ترس و خنده به هم میرسند جایگاه عجیب و در عین حال خوبی در دنیای سریالسازی دارد. چه با دست انداختن کلیشههای خانههای جنزده، چه با لذت بردن از خشونت اغراقآمیز یا ترکیب عناصر ماورایی با بادی هارر، این سریالها راهی پیچیده و جذاب برای فرار از واقعیت ارائه میدهند. بهترین نمونههای این ژانر تنها به تمسخر عناصر ترسناک بسنده نمیکنند، بلکه آنها را به آغوش میکشند و سناریوهای وهمآلود را به روایتهایی سرگرمکننده، عجیب و پر از شخصیتهای غیرعادی و موقعیتهای نامعمول تبدیل میکنند.
وحشت از یک فیلم یا سریال ترسناک به ترسهای ناگهانی و صحنههای خونآلود محدود نمیشود. گاهی بزرگترین ترس از ندانستنِ آنچه در آینده رخ خواهد داد سرچشمه میگیرد. این همان قدرتی است که برخی از بهترین فیلمهای ترسناک دارند و ما را بدون هشدار میترسانند و شوکه میکنند. بهترین فیلمهای ترسناک تمام دوران میدانستند چطور تماشاگرانشان را بترسانند و امروز همچنان ترسناک بهنظر میرسند چون سرشار از تعلیق هستند.
از سال 1981 و از زمانی که نویسنده آمریکایی توماس هریس، دکتر هانیبال لکتر را در رمان ترسناک روانشناختی خود با عنوان اژدهای سرخ (Red Dragon) خلق کرد، این شخصیت به بخشی از حافظهی جمعی ما در فرهنگ عامه تبدیل شده است. از آن زمان تاکنون، دکتر لکتر را در رسانههای گوناگون از جمله سینما و تلویزیون به صورت مدام دیدهایم و این قاتل زنجیرهای با اشتهایی عجیب و سیریناپذیر نسبت به گوشت انسان، به یکی از بهیادماندنیترین شرورهای دوران معاصر بدل شده است.
رایان کوگلر، پس از موفقیتهای پیدرپیاش با فیلمهایی چون «ایستگاه فروتویل»، «کرید» و پلنگ سیاه»، در سال ۲۰۲۵ با فیلمی متفاوت به سینما بازگشت: گناهکاران (Sinners)؛ یک تریلر ترسناک و مذهبی با پسزمینهای تاریخی که در میسیسیپیِ دهه ۱۹۳۰ روایت میشود. کوگلر این بار سراغ اسطورهها و گناهان آبا و اجدادی رفته و با تلفیق فضای گوتیک جنوبی و موسیقی بلوز، اثری خلق کرده که هم درباره گذشته است و هم درباره روحهای زخمخورده امروز. فیلم، با جسارت همیشگی کوگلر، از مرزهای ژانر عبور میکند و اثری ارائه میدهد که در عین سرگرمکنندگی، سرشار از لایههای مضمونی است.
بیایید به تابستان سال 1975 برویم، زمانی که یک فیلم درباره کوسهها گیشهها را تسخیر کرد و دنیا را به کلی تغییر داد. فیلم آروارهها (Jaws) که از آن بهعنوان نخستین بلاک باستر تابستانی یاد میشود، نهتنها جمعیت زیادی را به سالنهای سینما کشاند، بلکه آغازگر یک زیرژانر کامل با عنوان فیلمهای کوسهمحور شد. بعد از آروارهها، فیلمهای کوسهمحور بهسرعت تکامل پیدا کردند و از چارچوب فیلمهای هیولایی که الهامبخش اثر استیون اسپیلبرگ بودند فراتر رفتند و به تدریج ویژگیها و ایدههای منحصربهفرد خود را پیدا کردند.
از میان تمام زیرشاخههای مختلف ژانر وحشت، فیلمهای زامبیمحور یکی از ماندگارترینها هستند، چرا که هر نسل از فیلمسازان، نگاه منحصربهفردی به این زیرژانر داشته است. در سالهای اخیر، شاهد تغییرات هیجانانگیزی در ژانر زامبی بودهایم. بسیاری از کلیشهها و قواعدی که توسط آثاری کلاسیکی مانند شب مردگان زنده (Night of the Living Dead) پایهگذاری شده بودند، دستخوش دگرگونی شدند تا با دوران معاصر هماهنگ شوند. اگرچه هالیوود فیلمهای زامبیمحور بسیار خوبی تولید کرده است، اما آثار خلاقانه بسیاری نیز از کشورهای خارج از آمریکا پدید آمدهاند.
تازهترین فیلم راسل کرو یعنی جنگیری (The Exorcism) محصول سال 2024، یک اثر سینمایی ترسناک و دولایه است. اولین لایه این اثر برداشتی کاملا مبتکرانه از فیلم کلاسیک جنگیر است و دومین لایه شیاطین درونی را بررسی میکند. کارگردان فیلم جنگیری یعنی جاشوا جان. میلر پسر جیسون میلر است، که نقش پدر کاراس را در فیلم جنگیر بازی میکند و عنوان پیشین این فیلم هم پروژه جورج تاون است، که اشاره آشکار دیگری به فیلم اصلی ویلیام فریدکین است، یعنی جاییکه که فیلم در آن فیلمبرداری شدهاست. چندین فیلم ترسناک، از جمله جنگیر و طالع نحس با داستانهایی از اتفاقات عجیبوغریب و شیطانی مخاطب را جذب خود کردهاند، اما بهنظر میرسد این فیلم بعد دیگری به اینگونه داستانها میدهد و کیفیتی کاملا پستمدرن به آن میبخشد. اما نمیتوان گفت در این تلاش کاملا موفق است.