برچسب فرشچیان
نگاهی به شاهکارهای فرشچیان در سالگرد درگذشتش
چگونه اصفهان نشانههایش را از دست میدهد؟
به برکت فضای مجازی، در میان اهالی هنر خبری دستبهدست و ناگهان فراگیر شد مبنی بر «واگذاری خانه هنرمندان اصفهان به بنیاد شهید». این خبر نزدیک به یک سال پیش مطرح شده و ریاست حوزه هنری اصفهان آن را تکذیب کرده بود؛ شبیه هر آنچه تکذیب میشود و روزی رنگ واقعیت میگیرد. البته تا لحظه نگارش این یادداشت هیچ مقام رسمی دراینباره سخنی نگفته است. اما همین خبر/شایعه برای تن زار و ضعیف هنر اصفهان آواری سنگین بر سرش بود.
او که بوم را به «محراب» و رنگ را به «زبان دعا» مبدل ساخت
طراحی ضریح مطهر امامرضا (ع) نقطه تلاقی هنر نقاشی با معماری و فلزکاری است. فرشچیان در این کار، نه تنها به زیبایی ظاهری پرداخت، بلکه مفهوم «پناه» را در خطوط منحنی و نقوش اسلیمی جای داد. هر گل و برگ، داستانی از تاریخ تشیع را روایت میکند و هر تکرار نقش دلیلی بر استمرار ایمان است. او با استفاده از ریتم و تقارن بیننده را وا میدارد که قدم به قدم و با نگاه خود ضریح را طواف کند! گویی این حرکت نوری است که بیننده را به درون میبرد
یک سال پس از خاموشی مردی که با قلم، روح ایران را نقاشی کرد؛ محمود فرشچیان، نگارگر جاودانه
۱۸ مرداد، سالروز درگذشت استاد محمود فرشچیان است؛ هنرمندی که نگارگری ایرانی را از قاب کتابها بیرون کشید، به آن حرکت و زندگی بخشید و توانست عرفان، ادبیات، مذهب و خیال ایرانی را با زبان تصویر به جهانیان معرفی کند.
قالب هنری ارزشها، مهمترین عامل گسترش«مدرسه عشق»
سال هاست پیگیر ایجاد دانشکده هنرهای ایرانی اسلامی هستم اما به نتیجه نرسیدم
فرشچیان آغازگر یک جریان
دکتــر مجیـد صـادقزاده، نگــارگـــر و تذهیبکار، دارای نشان درجهیک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که در دانشکدههای مختلفی هنری به تدریس مشغــول اســت. بــه منــاسبـت بـــرگــزاری نمایشگاه نگارگری عاشورایی «سرخنگار» در عمارت سعدی، درباره نگارگری عاشورایی با او گفتوگو کردهایم.
