برچسب غلامحسین کریمیان

اقتصاد ایران بار دیگر در آستانه یکی از حساس‌ترین تصمیم‌های سیاست‌گذاری انرژیِ چند سال اخیر قرار گرفته است.

یکی از چالش‌های بزرگ پیش‌روی بخش خصوصی در سال‌های اخیر، تعطیلات ناگهانی است که به دلایل مختلف، از جمله ناترازی انرژی و کمبود سرمایه هوا، به‌صورت غافلگیرکننده به فعالان اقتصادی تحمیل می‌شود.

استان اصفهان، به‌عنوان یکی از قطب‌های صنعتی، فرهنگی و کشاورزی کشور، همواره در کانون توجه سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی قرار داشته است؛ با این حال، آمارهای رسمی نشان می‌دهند که میزان جذب سرمایه‌گذاری خارجی در این استان در سال‌های اخیر با کاهش مواجه شده است

در سال‌های اخیر، بحران انرژی به‌ویژه در حوزه برق‌رسانی به صنایع، یکی از چالش‌های عمده اقتصاد ایران بوده است. اما آنچه در تابستان ۱۴۰۴ به چشم می‌آید، صرفاً یک چالش فنی یا مقطعی نیست، بلکه آغاز یک زنجیره مخرب اقتصادی است که می‌تواند به بیکاری گسترده، ورشکستگی صنایع، کاهش بهره‌وری، و در نهایت فروپاشی بنیان‌های تولیدی کشور منجر شود.

در دل خانه‌های گرم و سنتی یا آپارتمان‌های نوساز اصفهان، پشت پنجره‌هایی که به کوچه‌های قدیمی یا بلوارهای شلوغ باز می‌شوند، هزاران تصمیم مالی هر روز گرفته می‌شود.

تصویب‌نامهٔ اخیر دولت زمینه‌ساز تمرکززدایی و تسهیل تصمیم‌گیری‌های اقتصادی در استان‌هاست؛ اصفهان به‌عنوان قلب صنعتی ایران بیشترین ظرفیت را برای الگوسازی در این مسیر دارد.

تصور کنید صبحی گرم از نیمه تابستان است. آفتاب بی‌رحمانه بر سقف‌های فلزی شهرک صنعتی مورچه‌خورت می‌تابد و هوای سنگین، نفس‌گیر شده است. در میان سوله‌های بلند و خطوط تولید خاموش، سکوتی سنگین حکم‌فرماست؛ سکوتی که نه از آرامش، بلکه از توقفی ناخواسته خبر می‌دهد. صدای همیشگی دستگاه‌های پرس، تراش و جوشکاری که روزگاری ریتم زندگی اینجا را می‌ساختند، حالا جایش را به صدای قدم‌های آهسته کارگرانی داده که بی‌هدف میان سالن‌ها قدم می‌زنند.