برچسب عصبانی نیستم

نامۀ تاریخی بیش از 150 سینماگران درحمایت از اکران «قصه ها» و «عصبانی نیستم»

در پی حواشی پیش آمده در خصوص تلاش‌هایی برای ممانعت از نمایش برخی فیلم‌های دارای پروانه نمایش از جمله «عصبانی نیستم!» و «قصه ها» و چند فیلم دیگر، بیش از صد و پنجاه نفر از سینماگران از اصناف مختلف سینمای ایران طی نامه‌ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خواستار حمایت وزیر ارشاد از اعتبار «پروانه نمایش» شدند.

«مجبوریم» در مسیر «عصبانی نیستم»؟!

«مجبوریم» پنجمین فیلم سینمایی رضا درمیشیان مدت‌هاست درخواست پروانه نمایش داده که به دلایل نامشخصی این پروانه صادر نشده و حتی درخواست رسانه‌ای سازنده  این اثر از سازمان سینمایی نیز راه به جایی نبرده است؛ وضعیتی که پرسش را پیش…

پروانه نمایش «مجبوریم» سرانجام صادر شد

پس از گذشت ده ماه از ارائه فیلم «مجبوریم» به سازمان سینمایی سرانجام پروانه نمایش این فیلم صادر شد تا پنجمین فیلم سینمایی رضا درمیشیان کارگردان فیلم های «عصبانی نیستم!» و «لانتوری» پس از ۲ سال از اکران آخرین فیلمش…

در زمانه توقیفی‌ها

عمر توقیف فیلمهای سینمایی در کشور ما به قدمت خود سینما است، ربطی به دوره خاصی هم ندارد. تا امروز فیلمهایی که از محاق بیرون آمدهاند و در معرض قضاوت عموم قرار گرفتهاند این سوال را پیش میآورد که اصال هدف چه بوده که جلوی نمایش یک فیلم گرفته شده و حاال که نمایش عمومی دارد چه ضرری داشته؟

گزارشی درباره سرنوشت فیلم‌های توقیفی ستاره‌های مطرح سینما به بهانه پدیده قاچاق این فیلم‌ها در سالی که رو به پایان است | قربانیان سانسور از نوید تا سیمین

سینما از همان روزی که کارِ خود را در ایران آغاز کرد، درگیر مسئله‌ی سانسور و توقیف بوده است. در هر دوره با توجه به تغییرات سیاسی و اجتماعی، فیلم‌هایی گرفتار پیچیدگی شرایط شدند و آسیب دیدند. برخی نتوانستند رنگِ پرده را به خود ببیند و برخی با سانسورهای عجیب و غریب اکران شدند. این ماجرای امروز و دیروز هم نیست. فیلمی مثلِ «گوزن‌ها» اثرِ کیمیایی به مدت یکسال توقیف بود و پس از سانسور و تغییر پایان‌بندی آن به اکران رسید. یا «دایره مینا» ساخته مهرجویی، به دلیل سیاه‌نمایی و پرداختن به مسئله خون‌های آلوده، 4 سال در توقیف ماند. در سینمای بعد از انقلاب ماجرای توقیف و سانسور شکل پیچیده‌تری به خود گرفت و فیلم‌های بسیاری محکوم به توقیف شدند. تعدادی از این فیلم‌ها به دلیلِ قرائت متفاوت با جریان رسمی از حوادث سیاسی توقیف شدند و برخی به خاطرِ نمایش موضوعاتی که با سلیقه سیاسی گروهی در جامعه همخوان نیست و برخی هم به مسائلی اشاره کرده اند که هنوز تابوست. فیلم‌های اجتماعی نیز غالبا به این دلیل که انگِ سیاه‌نمایی می‌خورند از اکران بازمانده‌اند و برخی هم متهم به ضدیت با قوانین عرفی بودند.