برچسب عرفان
دانلود آهنگ عرفان دور
متن آهنگ دور از عرفان
بریم یه جای دور ما رو پیدامون
نکنن و ندونه کسی اسمامون
روزا آفتاب روی آب رقصش
شبا رو آب نور ماه عکسش
هر جا بریم خوبه همونجا
هر جا بریم خونه همونجاست
هر جا با تو باشم آزادم
تو بغلت میخوام رها باشم
مهم نیست جاش اصلا
دو تایی دور بشیم باز از شهر
باز پرید خواب از سرم
جمع کن که جاده صدامون کرد
آره من تو رو دارم پس
فردا و دردا رو دادم رفت
با تو الآن دارم بسه
هر چی ندارمو یادم رفت
نمیکنم چشماتو
عوض با دنیا
توی گوشم نفساتو
هر شب تا صبح باهام
سر حاله اگه باشه آفتاب ظهر داغ
دم ساحل تن داغت خیس شه با موجا
ما دوتا میرقصیم تنها تنها
پامون تو شنهای دریا دریا
تو افق خورشید میبوسه آبو
همه جا قرمزه آسمون ابراش
کسی نیست بگه دیریم
هر موقع خواستیمم جمع کنیم میریم
برنامه ماس و ریلکسیم و چیلیم
ما که همه چی دیدیم سیریم
همه چیم پلنه ماس پلنت ماس
بریم خیلی وقته تک و تنها نبودیم ما
همه چیم پلنه ماس پلنت ماس
لباسات سریع جمع کن فردا نمونیم باز
بریم یه جای دور ما رو پیدامون
نکنن و ندونه کسی اسمامون
روزا آفتاب روی آب رقصش
شبا رو آب نور ماه عکسش
هر جا بریم خوبه همونجا
هر جا بریم خونه همونجاست
هر جا با تو باشم آزادم
تو بغلت میخوام رها باشم
بریم یه جای دور ما رو پیدامون
نکنن و ندونه کسی اسمامون
روزا آفتاب روی آب رقصش
شبا رو آب نور ماه عکسش
دانلود آهنگ عرفان آسمون
متن آهنگ آسمون از عرفان
میدونم بدترین بودم
اینقدر زدم از زمین دورم
اگه گفتم نمیخوامت عصبی بودم
حالا میدونی که پشیمونم
[کورس – سمی لو]
منو ببخش
نگو نمیخوام ببینمت
نگو نمیخوام ببینمت
آسمونم
از روحمم تاریک تره
من جونمم پات میدم بیب
[ورس یک – ایمانمون]
صدا تو از پشت خط یه لبخند به لب من
تو سرم فکرای بد به یاد شبای قبل
میکردیم فرار از همه تا باشیم برای هم
تو هم یه گوشه تخت معتاد گرمای تنت
تو وقتی میری از خونه دل من بدجور آشوبه
بمیرم تو بغلت آغوشت هست آشیونه
صدا تو آرام بخشه رگ خوابه دردو میدونه
خنده هات آب رو آتیش برای منه دیوونه
با تو میگذرن ثانیهها تند
با تو آزاده عریانه روحم قافیههام لخت
من که ندارم ترس از هر چی سر راهمونه
چون که دلت توی بازی ما حکم
دستامو گرفتی تا صبح روی شونههام خوابی
وقتی هوا تو هست من خوبم خانم پاییز
کشتی تنهاییمو وقتی بهم لباتو دادی
با اینکه دورم از تهران نیست با تو تا خونه راهی
[کورس – سمی لو]
منو ببخش
نگو نمیخوام ببینمت
نگو نمیخوام ببینمت
آسمونم
از روحمم تاریک تره
من جونمم پات میدم بیب
[ورس دو – عرفان]
میگی تایپتم هر سری به من
دیوونهی وایبتم شب بریم یه ور
های مث کایب بشیم لم بدیم بهم
نیستی هم باید افتری بدم
دلم تنگ میشه برات
نیستی یه حس بی رحمی میده شبام
میای بوم زندگی رنگ میشه برام
حسای منم آهنگ میشن برات
از همون اول همون اول
همو بغل کردیم بودیم همو بلد
حرف تک تک دوستامون همه غلط
تهش فقط خواستن کنن منو ازت دور
ولی من عاشق موی خرمنت
بوی گردنت بهونه کردنت
تو مود خوب اول تا مود بعدنش
تنها بحثمونم سر خونه رفتنه
[هوک – عرفان و سمی لو]
ما با هم تا تهشو رفتیم
بالاترو برنگشتیم
نمیذارم بارونی شن اون چشای آسمونت
اون چشمات یه آینه واسم
شب توشون ستارهها جمع
الماسن کوه نورن و چشای آسمونت
[کورس – سمی لو]
منو ببخش
نگو نمیخوام ببینمت
نگو نمیخوام ببینمت
آسمونم
از روحمم تاریک تره
من جونمم پات میدم بیب
دانلود آهنگ عرفان فالینگ السور
دانلود آهنگ عرفان میرورز اج
متن آهنگ میرورز اج از عرفان
On your way out
Darkness surrounds me
Terror, I wish that it was me
And my words feel
they came to haunt me
Anger, I wish that it was me
[کورس – Xye]
And all of my fears
Are just coming out
I wanna save you
But I don’t know how
I wish that it was me
I wish that it was me
I wish that it was me
Erfan & Xye – Mirrors Edge Lyric
[ورس دو – عرفان]
هر شب میخوام بغلاتو
رو گردنم نفساتو
رو لبامم من لباتو
با تو رها با تو رها با تو رها آزادم
هر شب میخوام بغلاتو
رو گردنم نفساتو
رو لبامم من لباتو
با تو رها با تو رها با تو رها آزادم
[کورس – Xye]
And all of my fears
Are just coming out
I wanna save you
But I don’t know how
I wish that it was me
I wish that it was me
I wish that it was me
And all of my fears
Are just coming out
I wanna save you
But I don’t know how
I wish that it was me
I wish that it was me
I wish that it was me
نکتهها از گفتههای مرحوم آیتالله سیدحسین فاطمینیا
شبی که حاج شیخ عبدالکریم (ره) بیخواب شد
مرحوم آیتالله حاج شیخ عبدالکریم حائری (ره)، مرجع تقلید و مؤسس حوزه علمیه قم، خادمی داشت به نام شیخ علی. میگوید شبی در ایام زمستان در بیرونی آقا خوابیده بودم. صدای در بلند شد
جفای مخالفان مکانت معنوی او را ارتقا میداد
حضرت آقا برای یکی از دوستان خود نقل کرده بودند: «یکی از رفقای قدیمی، از من وقت ملاقات خواست. موافقت کردم. پیشم آمد و از وقتی که نشست، نزدیک به نیم ساعت تمام به من فحش داد! او رفیق من بود، آن هم یک رفیق قدیمی ۵۰ ساله! اما مدام ناسزا میگفت!...» کسی که میتواند در برابر نیم ساعت بدگویی یک دوست دیرین استقامت کند، دهان طرف مقابل را نبندد و اوقات تلخی هم نشان ندهد، مقام اخلاقی والایی را کسب کرده است
