برچسب عرفان کاذب

گروه اندیشه: این یادداشت در روزنامه اعتماد، به بهانه نشر کتاب«کتاب‌شویی صوفیان» نوشته احمد راسخی لنگرودی، انتشارات مروارید، چاپ دوم/۱۴۰۴ نوشته شده است. محمدرضا مهدیزاده نویسنده مطلب ، با عزیمت از روایت تاریخیِ«کتاب‌شوییِ» صوفیان و نفیِ «علمِ قال» در برابر «علمِ حال»، به آسیب‌شناسیِ تطبیقی پدیده‌ی اعراض از متن در دنیای معاصر می‌پردازد. نویسنده تمایز بنیادی میان «کتاب‌سوزی اقتدارگرایانه» و «کتاب‌شویی فردی و شهودیِ کهن» را گشوده و هشدار می‌دهد که در عصر حاضر، نوعی «کتاب‌دوریِ عمومی» و سطحی‌نگری ناشی از سیطره‌ی شبکه‌های اجتماعی و داده‌های بی‌شکل جایگزین سنت خوانش عمیق شده است؛ پدیده‌ای شبیه به خودفریبی استغنا از حقیقت که خرد انتقادی را فلج کرده و جامعه را در برابر الگوریتم‌ها و مرادهای مدرن آسیب‌پذیر می‌سازد. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، همزمان با فرارسیدن روز بزرگداشت شیخ صفی‌الدین اردبیلی، به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی آیین بزرگداشت این عارف و شخصیت برجسته تاریخ و فرهنگ ایران، عصر روز یکشنبه چهارم مرداد ۱۴۰۵ در فضای مجازی برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سرویس دین و اندیشه ایبنا نوشت: علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی (۱۴۴۵-۱۴۱۶ قمری برابر با ۱۳۰۵-۱۳۷۴ شمسی) از علما و عرفای معاصر است. ایشان اگرچه از نظر تاریخی شاگرد مستقیم مرحوم آیت‌الله سید علی قاضی طباطبایی نبود، اما بی‌تردید بزرگ‌ترین احیاگر و پاسدار مکتب عرفانی او در دوران معاصر به شمار می‌آید.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: در میان متون کلاسیک شرق، آثاری وجود دارند که نه‌تنها در سنت فکری سرزمین خود جایگاهی ممتاز یافته‌اند، بلکه توانسته‌اند مرزهای جغرافیایی و فرهنگی را پشت سر بگذارند و به بخشی از گفت‌وگوی جهانی درباره انسان، ذهن و معنویت تبدیل شوند. کتاب «راز گل زرین: کتابی از چین در باب زندگی» به ترجمه پروین فرامرزی که از سوی نشر نو منتشر شده، همین دست آثار است. این کتاب در نگاه نخست متنی عرفانی از سنت تائویی چین به نظر می‌رسد که به شیوه‌های مراقبه و سیر درونی انسان می‌پردازد، اما اهمیت آن تنها به آموزه‌های عرفانی‌اش محدود نمی‌شود. آنچه این اثر را به کتابی ماندگار تبدیل کرده، پیوندی است که میان حکمت باستانی چین و اندیشه مدرن غرب برقرار می‌کند؛ پیوندی که با ترجمه و تفسیر ریچارد ویلهلم و سپس مقدمه و تحلیل کارل گوستاو یونگ، یکی از برجسته‌ترین روان‌شناسان قرن بیستم، شکل گرفته است.