مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سرویس دین و اندیشه ایبنا نوشت: علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی (۱۴۴۵-۱۴۱۶ قمری برابر با ۱۳۰۵-۱۳۷۴ شمسی) از علما و عرفای معاصر است. ایشان اگرچه از نظر تاریخی شاگرد مستقیم مرحوم آیتالله سید علی قاضی طباطبایی نبود، اما بیتردید بزرگترین احیاگر و پاسدار مکتب عرفانی او در دوران معاصر به شمار میآید.
گروه اندیشه: پس از تهاجم برخی چهره های نئولیبرال و اهانت آنان به دکتر علی شریعتی، اندیشمند فقید و برجسته ایران زمین، جماران گفت و گویی انجام داده با دکتر محمد صادق محفوظی رئیس مرکز دائرةالمعارف انسان شناسی. محفوظی در این گفت و گو تاکید می کند که هجمههای اخیر و استفاده از ادبیات اهانتآمیز علیه دکتر علی شریعتی توسط برخی چهرههای نئولیبرال، بیش از آنکه نقد معرفتی باشد، نشاندهنده عمق «الیناسیون فرهنگی»، ناآشنایی با صناعات ادبی و عدم فهم عرفان نمادین پارسی نزد مدعیانی است که تنها خادمانِ ترجمهخوانِ غرباند. شریعتی در عصر هجوم کدهای رباتگونه مدرنیست، زنگ خطری جدی علیه غربزدگی بود؛ او با هوشمندی، نمادهایی چون «شاندل» را نه به عنوان گزاره تاریخی، بلکه به مثابه تمثیلی برای تقریب ذهنی و بیدارباشِ هویتخواهی به کار بست. همان گونه که در قطعه ماندگار «در باغ آبزرواتوار» عشق اصیل را در برابر ابتذال مدرن به رخ میکشد، او توانست با برپا داشتن نحله دینی، جوانان را از جذابیتهای سطحی مارکسیسم و لیبرالیسم نجات دهد. کینهتوزیِ امروزِ جریانهای غربزده با شریعتی، در واقع انتقام از نقش بیبدیل او در هویتیابی، بازگشت به خویشتن و تکوین هوشیاری انقلابی ملت ایران است؛ نئولیبرالهایی که خود در بنبستِ تنهایی، افسردگی و انحطاطِ سوغاتیِ مکتب شیکاگو دستپاچه شدهاند، امروز چشم دیدنِ فیلسوفی را ندارند که دستِ خالیِ بازار آزاد و اومانیسم بدون خدا را پیش از همگان رو کرده بود. پایگاه خبری جماران در مقدمه خود آورده است: «به دنبال حواشی بی احترامی موسی غنی نژاد به دکتر علی شریعتی، بسیاری از روشنفکران و اندیشمندان علوم انسانی به تعابیر یاد شده واکنش نشان دادند. در حالیکه بسیاری از نسل جدید شناختی از دکتر شریعتی ندارند و شناخت ایشان از علی شریعتی محدود به فضای مجازی است بر آن شدیم تا با دکتر محمد صادق محفوظی رئیس مرکز دائرةالمعارف انسان شناسی، نویسنده و پژوهشگر فلسفه غرب در این رابطه گفت و گو داشته باشیم.» . این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، به مناسبت ۸ مرداد روز بزرگداشت سهروردی نسخ خطی از آثار سهروردی در کتابخانه ملی ملک معرفی میشود. پیرِ بزرگوارِ در جوانی شهید شده، دانشمند خردمند، «ابولفتح یحیی» پورِ «حبش» پورِ «امیرک سهرورد»، نامبردار به «شیخ شهاب الدین سهروردی» به سال ۵۴۹ هجری در «سهرورد» از روستاهای زنگان (زنجان) زاده شد و در سال ۵۸۷ در حلب (سوریه امروزی) کشته شد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در این نشست که ساعت پنج بعد از ظهر روز دوشنبه دوازدهم امرداد ۱۴۰۵ در موسسه باستانشناسی دانشگاه تهران برگزار میشود، محمداسماعیل اسماعیلی، عمادالدین شیخ الحکمایی، ژان کلود ووآزن، سیدابوالفضل رضوی و علی دهباشی سخنرانی خواهند کرد و پیام ویدیویی دنی هرمان و دنیز اگل پخش خواهد شد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مناجات، زبان بیواسطه دل با پروردگار و یکی از کهنترین جلوههای معنویت در فرهنگ دینی و انسانی است؛ نجوایی که در هیاهوی زندگی روزمره، فرصتی برای تأمل، آرامش و بازگشت به خویشتن فراهم میآورد. بسیاری از عارفان، علما و شخصیتهای برجسته معنوی، عمیقترین تجربههای روحی خود را در قالب دعا و مناجات به یادگار گذاشتهاند؛ واژههایی که هنوز هم میتوانند مرهمی بر خستگی جان و چراغی برای مسیر زندگی باشند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مناجات، زبان بیواسطه دل با پروردگار و یکی از کهنترین جلوههای معنویت در فرهنگ دینی و انسانی است؛ نجوایی که در هیاهوی زندگی روزمره، فرصتی برای تأمل، آرامش و بازگشت به خویشتن فراهم میآورد. بسیاری از عارفان، علما و شخصیتهای برجسته معنوی، عمیقترین تجربههای روحی خود را در قالب دعا و مناجات به یادگار گذاشتهاند؛ واژههایی که هنوز هم میتوانند مرهمی بر خستگی جان و چراغی برای مسیر زندگی باشند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دینواندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: در میان متون کلاسیک شرق، آثاری وجود دارند که نهتنها در سنت فکری سرزمین خود جایگاهی ممتاز یافتهاند، بلکه توانستهاند مرزهای جغرافیایی و فرهنگی را پشت سر بگذارند و به بخشی از گفتوگوی جهانی درباره انسان، ذهن و معنویت تبدیل شوند. کتاب «راز گل زرین: کتابی از چین در باب زندگی» به ترجمه پروین فرامرزی که از سوی نشر نو منتشر شده، همین دست آثار است. این کتاب در نگاه نخست متنی عرفانی از سنت تائویی چین به نظر میرسد که به شیوههای مراقبه و سیر درونی انسان میپردازد، اما اهمیت آن تنها به آموزههای عرفانیاش محدود نمیشود. آنچه این اثر را به کتابی ماندگار تبدیل کرده، پیوندی است که میان حکمت باستانی چین و اندیشه مدرن غرب برقرار میکند؛ پیوندی که با ترجمه و تفسیر ریچارد ویلهلم و سپس مقدمه و تحلیل کارل گوستاو یونگ، یکی از برجستهترین روانشناسان قرن بیستم، شکل گرفته است.