برچسب عامل‌ های هوش مصنوعی

گروه اندیشه: علی خورسند جلالی در روزنامه اعتماد به هوش مصنوعی پرداخته و این که برخلاف ابزارهای پیشین، با ورود به قلمرو تفکر، به نقطه‌ای تبدیل شده که پیش‌تر محل تردید و تلاش ذهنی انسان بود. وسوسه سرعت و پاسخ‌های آراسته، نسل جوان را در معرض خطر واگذاری استقلال فکری، پذیرش بی‌چون‌و چرای نادرستی‌ها و افتادن در دام پاسخ‌های آماده قرار داده است. جلالی معتقد است راهکار، نه ممنوعیت و نه تسلیم محض، بلکه کسب «سواد الگوریتمی» است؛ مهارتی که به کاربر می‌آموزد ماشین را به دستیار فکری تبدیل کند، نه صاحب و جایگزین اندیشه خویش. این مطلب را در ادامه می خوانید:

به گزارش خبرگزاری خبر آنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا مسعود تقی‌آبادی نوشت: کودک معمولاً با پرسیدن شناخته می‌شود. همان سال‌های اول زندگی، مدام می‌پرسد چرا آسمان آبی است، چرا آدم‌ها می‌میرند، چرا باید راست گفت، چرا یک نفر پول بیشتری دارد، آیا حیوانات هم فکر می‌کنند و اصلاً «من» از کجا آمده‌ام. بعد مدرسه می‌رسد و کم‌کم اتفاق دیگری رخ می‌دهد: سؤال‌ها جای خود را به پاسخ‌ها می‌دهند. درست همان زمانی که ذهن کودک می‌تواند پرسش‌های بیشتری بسازد، نظام آموزشی از او می‌خواهد پاسخ‌های درست را یاد بگیرد. کتاب Kids Can Think: Philosophical Challenges for the Classroom نوشته ران گیلمور، دقیقاً در برابر همین وضعیت می‌ایستد. گیلمور، نویسنده و آموزگار، فلسفه را به‌عنوان دانشی برای حفظ کردن وارد کلاس نمی‌کند؛ او می‌خواهد شیوه‌ای از فکر کردن را تمرین دهد. کتاب نخستین‌بار در سال ۲۰۱۶ توسط رومن و لیتلفیلد منتشر شد و مجموعه‌ای از سناریوها، پرسش‌ها و فعالیت‌های فکری را در اختیار معلمان قرار می‌دهد تا گفت‌وگوی فلسفی را به تجربه‌ای واقعی در کلاس تبدیل کنند.