معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
نسبتِ شهرنوش پارسیپور (۲۸بهمن۱۳۲۴- ۱۲تیر۱۴۰۵) با سینما، نسبت یک فیلمنامهنویس یا فیلمساز نیست، بلکه نسبتِ یک خالق ادبی با رسانهای دیگر است و سینما در برابر غنای تصویری متنِ او همواره دچار نوعی تأخیر تاریخی بوده است. جهانِ داستانی او پیش از آنکه خوانده شود، دیده میشود و سینما با «زنان بدون مردان» تنها بخش کوچکی از این «دیدن» را محقق کرد و این تأخیر، برای نخستینبار به به مواجهه با سینما تبدیل شد؛ اما «طوبا و معنای شب» از آن دست رمانهایی است که گویی برای آزمودنِ مرزهایِ سینما نوشته شدهاند. این رمان، نه به دلیل فراوانی حادثه، بلکه به سببِ معماری پیچیدهی زمان، سازمان فضایی رِوایت و کیفیتِ شگفتانگیز تصویرپردازی، یکی از سینماییترین آثار ادبیات معاصر پارسی است؛ هرچند همین ویژگیها، اقتباس از آن را به کاری دشوار و پرمخاطره تبدیل میکند.