برچسب طراحی خودرو

شرح مختصر :  معني ایرودینامیك در اصل، چیزي به جز مطالعه رفتار هواي متحرك نیست. اگر بخواهیم از رفتار هوا به نفع خود استفاده كنیم، باید ببینیم كه هوا به هنگام حركت چگونه عمل مي كند. از آزمایشات با دوچرخه یا اتومبیل بدون سقف و همچنین از تجربیات خود در مورد تأثیر هواي توفاني. مي دانیم كه یك تندباد داراي چه نیروي عظیمي است؛ كار یك متخصص ایرودینامیك این است كه از این نیروي عظیم براي بالا نگهداشتن هواپیما استفاده كند؛ براي مثال، اگر یك هواپیما ٧۵ تن وزن داشته باشد، بالهاي آن باید طوري طراحي شوند كه جریان هوا بتواند در آنها فشاري معادل ٧۵ تن ایجاد كند. هدف طراح بال اینست كه باد نسبي فقط مقدار نیرویي را تولید كند كه آن نیرو هواپیما را به سمت بالا سوق دهد. وي دیگرمایل نیست كه باد نسبي نیرویي هم براي پس زدن و عقب بردن هواپیما ایجاد كند. اما طراح متأسفانه قادر نیست به آنچه مي خواهد دست یابد، زیرا جریان هوا در اطراف هواپیما مقداري هم نیروي رو به عقب تولید مي كند كه این نیرو حركت رو به جلوي هواپیما را محدود مي سازد. نیروي رو به عقب در بین مهندسان هوانوردي به نیروي پسار یا رانش معكوس یعني نیرویي كه هواپیما را به عقب مي كشد، معروف است. شما هم اگر رو به باد ركاب بزنید یا بدوید، احساس خواهید كرد كه نیرویي شما را از عقب مي كشد و از پیشرویتان جلوگیري مي كند. نیرویي كه رو به بالا عمل كرده، وزن هواپیما را تحمل مي كند نیروي برآر (بردارنده یا بالا برنده) نام دارد. پس معلوم مي شود كه این مهندسان عمر خود را صرف تلاش براي طراحي بال و بدنه مي كنند تا بتوانند به بیشترین نیروي برآر با كمترین نیروي پسار دست یابند. یعني به چیزي برسند كه در اصطلاح فني بهترین نسبت برآر به پسار نامیده مي شود. حال مي توان مشكل آنان را به دوقسمت تقسیم كرد؛ نخست باید كاري كنند كه پسار پیكر اصلي هواپیما (پسار بدنه) تا حد امكان ضعیف و اندك باشد. براي اینكار باید از ایجاد هرگونه پستي و بلندي و استفاده از سطوح زبر و ناصاف جلوگیري كنند و شكل مناسبي براي دم و دماغه هواپیما انتخاب كنند. شكل خوب و مناسب براي پسار كمتر در هوا، كم و بیش باید نظیر شكل بدن ماهي باشد كه در آب پسار چنداني تولید نمیكند. به عبارت دیگر، دماغه هواپیما باید كاملاً گرد باشد و دم آن مخروطي و كشیده. البته ممكن است فكر كنید این نوك دماغه است كه باید مخروطي و تیز باشد، لیكن باید دانست كه این نوع شكل بدنه براي هواپیماهایي كه كندتر از سرعت صوت پرواز مي كنند مناسب نیست. از سوي دیگر، اگر مسایل را تا اینجا به دقت دنبال كرده باشید ممكن است سوال كنید كه چرا باید هواي آشفته در پشت سر هواپیما از پیشروي آن جلوگیري كند. در واقع نیز هوا نمي تواند چیزي را به عقب بكشد، چون هوا مثل آب است نه مثل طناب. حتي اگر تكه اي از هوا را به جسمي گره بزنیم نمي توانیم آن جسم را بكشیم، زیرا ذرات هوا از هم باز مي شود و گره نیز از بین مي رود..