برچسب طراحی خودرو

گاما خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ توسط شرکت لانچیا تولید شد. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بود. طول بدنه در حالت طبیعی ۴٬۵۸۰ میلیمتر و عرض آن ۱٬۷۳۰ میلیمتر است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی ارائه می شد. اکنون رندرهایی را مشاهده می کنید براین اساس که اگر چنین خودرویی در زمان حال طراحی و تولید می شد، چه ویژگی های ظاهری را به نمایش می گذاشت.

خودروهای مفهومی یا کانسپت، همواره ویترینی برای نمایش خلاقیت، فناوری‌های نوین و جسارت طراحان بزرگ بوده‌اند. در طول دهه‌های گذشته، بسیاری از این مدل‌های عجیب و غریب، مرزهای طراحی کلاسیک را جابه‌جا کرده و تصویری خیالی از آینده صنعت خودرو ارائه داده‌اند که هنوز هم الهام‌بخش است.

خودروی هوندا پرلود نسل سوم، بار دیگر ثابت کرد که طراحی اصولی و کلاسیک با گذر زمان رنگ نمی‌بازد. این خودرو با فرم بدنه ساده و عمیق خود، نمونه‌ای بارز از استایل خودروهای کلاسیک ژاپنی است که همچنان در میان علاقه‌مندان به دنیای خودرو جذابیت دارد.

فیات لومباردی ۸۵۰ گرند پری، خودرویی کلاسیک و متمایز است که توسط کاروزریا فرانسیس لومباردی بر پایه مدل ۸۵۰ طراحی شد. این خودرو با ظاهری مشابه سوپرکارهای ایتالیایی، تلاشی برای ارائه روح اسپرت به خریداران با بودجه محدود در دورانی خاص از تاریخ خودروسازی بود.

پیش از تسلط ابرخودروها و مدل‌های الکتریکی بر نمایشگاه‌های خودرو، طراحان در دهه‌های گذشته تلاش می‌کردند تا سیمای آینده صنعت حمل‌ونقل را پیش‌بینی کنند. از آزمایش‌های آیرودینامیک در دهه ۱۹۱۰ تا طراحی‌های علمی-تخیلی دهه ۱۹۷۰، هر دوره ایده‌های منحصر‌به‌فردی را به دنیای خودرو عرضه کرد.

بیش از چهار دهه پیش، نیسان بی-۱ در نمایشگاه خودرو توکیو ۱۹۸۵ فراتر از انتظار ظاهر شد و به ستاره‌ای بی‌بدیل تبدیل گشت. یوشیرو کوباتا، سرپرست تیم طراحی این خودرو، از تردیدهای اولیه تیم برای معرفی محصولی می‌گوید که مسیر خودروهای رترو نیسان را برای همیشه تغییر داد.

وقتی دستور کار طراحان خودرو فقط «غافلگیر کردن» باشد؛ 5 خودروی متمایز و جدید که مرزهای بین هنر، فناوری و آفرود آنالوگ را جا به جا کرده اند، برجسته می شوند.